Πέμπτη, 29 Μαρτίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

«ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ»

«Ὁ Ρῶσσος καθηγητής Γκεόρκι Ποκρόφσκυ γράφει εἰς τό “Ἀγκανιόκ”, ὅτι οἱ νέοι παγκόσμιοι πύραυλοι τῆς Σοβ. Ἑνώσεως εἶναι μεγίστης ἀκριβείας». Ἄλλη εἴδησις, ὅμως, λέγει: «Ἡ κομμουνιστική ἐφημερίς “Κομσομόλσκαγια Πράβδα” δημοσιεύει αὐστηράν κριτικήν διά τάς ἀτελείας τῆς κατασκευῆς τῶν ἐνδυμάτων εἰς τήν Ρωσσίαν. “Τά γυναικεία φορέματα, ἔχουν στραβά πέττα, οἱ τσέπες δέν ταιριάζουν καί οἱ ραφές εἶναι ἀνώμαλες. Ἀλλά καί τά ἀνδρικά πανταλόνια εἶναι ἐλαττωματικά, διότι συχνά τό ἕνα σκέλος των εἶναι μακρύτερο ἀπό τό ἄλλο”». Καλοί εἶναι, λοιπόν, οἱ πύραυλοι μεγάλης ἀκριβείας, ἀλλά δέν θά ἔβλαπτε καί ὀλίγη ἀκρίβεια εἰς τά… ἀνδρικά πανταλόνια! Διότι τί ἰδέαν θά σχηματίσουν οἱ κάτοικοι τῶν ἄλλων πλανητῶν εἰς αὐτά τά χάλια;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Ἡ εὑρισκομένη, ἐνταῦθα, ἐκτελεστική ἐπιτροπή προσφύγων τοῦ Ο.Η.Ε., ἐπεσκέφθη τούς συνοικισμούς Ἁγίου Ἰωάννου Καρέα, Ἁγίου Σώστη καί ἄλλους καί ἐξήτασε τό ἐφαρμοζόμενον ὑπό τοῦ ὑπουργείου Προνοίας πρόγραμμα στεγάσεως καί ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων ἐκ τῶν κομμουνιστικῶν χωρῶν. Ἡ ἐπιτροπή ἀνεχώρησε, σήμερον, εἰς Θεσσαλονίκην.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ