Εἰκονίσματα πού δακρύζουν

Παρασκευή, 1 Αὐγούστου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΜΙΑ… ΥΠΟΤΡΟΠΗ

Ἀπό τάς μικράς εἰδήσεις:

«Ἡ εἰκών τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς τοῦ φερωνύμου ναοῦ, τῆς κοινότητος Πλαγιᾶς Παιονίας, ἀπό τῆς ἡμέρας τῆς ἑορτῆς της δακρύζει συνεχῶς. Τό θαῦμα διεπίστωσε μία κυρία παραθερίστρια ἐκ Θεσσαλονίκης.».

Ἐδῶ καί πενῆντα χρόνια ὁ ἀείμνηστος Λασκαρᾶτος, μετά μίαν θριαμβευτικήν διάλεξιν εἰς τόν «Παρνασσόν» διεκήρυξεν ὑπερηφάνως, ὅτι «τά εἰκονίσματα ἔχουν παύσει πιά νά δακρύζουν στό Ληξοῦρι». Καί ὅμως· μετά πενῆντα χρόνια ἀρχίζουν νά δακρύζουν εἰς τήν πρωτεύουσαν.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΠΝΩΝ

Τό ἀπόγευμα ἀναχωροῦν σιδηροδρομικῶς εἰς Θεσσαλονίκην ὁ Γεν. Διευθυντής τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου κ. Τριανταφύλλης καί ὁ Διευθυντής τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ κ. Ἀνδρεάδης προκειμένου νά περιοδεύσουν τήν Μακεδονίαν καί Θράκην καί παρακολουθήσουν τήν συντελουμένην προεργασίαν διά τήν ὑπό τῶν ἐντολοδόχων τοῦ Κράτους συγκέντρωσιν τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καπνῶν. Ἤδη, συνεργεῖα τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ προβαίνουν εἰς τήν βαθμολόγησιν τῶν καπνῶν, κατατάσσοντα αὐτά εἰς ποιότητας.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ