Ἐνῷ ἡ εὐρωπαϊκή πολιτική ἡγεσία παραμένει ἐγκλωβισμένη σέ μία ἰδεοληπτική ἀμεριμνησία, ἐθελοτυφλῶντας ἐμπρός στίς πραγματικές γεωπολιτικές ἐπιδιώξεις τῆς Ἀγκύρας, τό τουρκικό καθεστώς ἐργάζεται μεθοδικῶς καί συστηματικῶς γιά τήν σταδιακή καί ἀθόρυβη, ἀλλά ἀπολύτως καταστροφική ἅλωση τῆς Εὐρώπης ἐκ τῶν ἔσω.
Τό φιλόδοξο στρατηγικό σχέδιο τοῦ Ρετζέπ Ταγίπ Ἐρντογάν γιά τήν ἐξαγωγή τοῦ πολιτικοῦ Ἰσλάμ καί τήν ἑδραίωση μίας ἰδεολογικῆς καί πολιτισμικῆς κηδεμονίας στήν Γηραιά Ἤπειρο δέν ἐφαρμόζεται μέ συμβατικούς στρατιωτικούς ὅρους.
Ἐφαρμόζεται μέσῳ ἑνός πολυπλοκάμου, εὐρυτάτου καί ἀοράτου δικτύου ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων, τό ὁποῖο ἀποκαλύπτει τό διεθνές πρακτορεῖο εἰδήσεων Visegrad, ἐπικαλούμενο στοιχεῖα βελγικῆς μή κυβερνητικῆς ὀργανώσεως.
Συμφώνως πρός τήν ἀποκαλυπτική καί ἐκτενῆ ἔκθεση τῆς ὀργανώσεως ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων Solidarity with Others, ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος ἔχει ἀποσπάσει ἀπό τά κρατικά ταμεῖα καί ἔχει διοχετεύσει ποσά πού ἀγγίζουν τό ἕνα δισ. δολλάρια γιά τήν θεμελίωση ἑνός παγκοσμίου ἐκπαιδευτικοῦ μηχανισμοῦ ἐπηρεασμοῦ. Στήν προμετωπίδα αὐτῆς τῆς ἐκστρατείας εὑρίσκεται τό κρατικό Ἵδρυμα Maarif, τό ὁποῖο σήμερα ἐλέγχει καί ἐκπαιδεύει περισσοτέρους τῶν 30.000 μαθητές σέ 34 χῶρες. Πίσω ὅμως ἀπό τήν ἀγγελικῶς πλασμένη προθήκη τῆς ἐκπαιδευτικῆς προσφορᾶς καί τῆς πολιτιστικῆς διπλωματίας, οἱ ἐρευνητές διαπιστώνουν τήν ὕπαρξη ἑνός ἐπικινδύνου «δουρείου ἵππου». Πρόκειται γιά ἕναν μηχανισμό σχεδιασμένο μέ ἀκρίβεια γιά τήν ἐμπέδωση τῆς ἰσλαμιστικῆς ἰδεολογίας, τήν διαμόρφωση πιστῶν συνειδήσεων καί, παραλλήλως, τήν στοχοποίηση καί ἐξόντωση τῶν πολιτικῶν ἀμφισβητιῶν τοῦ καθεστῶτος στό ἐξωτερικό.
Ἡ ἐπιθετική καί ἀνελέητος αὐτή στρατηγική ἔχει ἤδη ἐπιφέρει καίρια πλήγματα στήν δομή ἄλλων ἐκπαιδευτικῶν δικτύων, ἰδίως ἐκείνων πού συνδέονταν στό παρελθόν μέ τό κίνημα Γκιουλέν. Κατά τό ἀποκαλυπτικό ρεπορτάζ, ἀπό τό 2016 ἕως σήμερα, τό Ἵδρυμα Maarif ἐμπλέκεται εὐθέως στό κλείσιμο, τήν κατάσχεση ἤ τήν βιαία μεταβίβαση 162 σχολείων σέ 29 χῶρες, ἀναλαμβάνοντας τόν ἄμεσο ἔλεγχο 131 ἱδρυμάτων καί χειραγωγῶντας καθοριστικῶς τήν ἐπαγγελματική καί προσωπική ζωή σχεδόν 7.800 ἐκπαιδευτικῶν καί μελῶν τοῦ προσωπικοῦ. Γιά τήν ἐπίτευξη αὐτῆς τῆς πολυεπίπεδης ἐσωτερικῆς ἁλώσεως, ἡ Ἄγκυρα δέν ἐδίστασε νά ἐπιστρατεύσει κάθε διαθέσιμο μέσο κρατικοῦ καταναγκασμοῦ. Διπλωματικοί ἐκβιασμοί, ἀμφιλεγόμενες μυστικές συμφωνίες ἀσφαλείας, αἰφνιδιαστικές ἐπιδρομές, ἀπελάσεις ἐκπαιδευτικῶν καί αὐθαίρετες κατασχέσεις περιουσιῶν ἐχρησιμοποιήθησαν ὡς ἐργαλεῖα πιέσεως πρός εὐάλωτες κυβερνήσεις χωρῶν, ὅπως τό Ἀφγανιστάν, τό Μάλι, ὁ Νίγηρας, τό Σουδάν, ἡ Βενεζουέλα, ἡ Ζάμπια καί ἡ Λιβερία, προκειμένου νά ὑποκύψουν καί νά παραδώσουν τό σύνολο τῶν σχολικῶν ὑποδομῶν στό τουρκικό κράτος.
Τό πλέον ἀνησυχητικό καί ἐπικίνδυνο στοιχεῖο, ὡστόσο, συνίσταται στό γεγονός ὅτι ἡ Τουρκία δέν ἀποτελεῖ μία μεμονωμένη περίπτωση, ἀλλά τό πλέον αἰχμηρό «δόρυ» μιᾶς εὐρύτερης, συντονισμένης προσπαθείας ἰσλαμικῆς διεισδύσεως στόν δυτικό κόσμο. Κρατικοί φορεῖς ἀπό τό Ἰράν καί τό Κατάρ διοχετεύουν –ἐξ ἴσου γενναιόδωρα– κονδύλια γιά τήν χρηματοδότηση ἰσλαμιστικῶν πυρήνων, τζαμιῶν καί ἐκπαιδευτικῶν δομῶν σέ παγκόσμιο κλίμακα, ἑστιάζοντας μέ πρωτοφανῆ ἐμμονή στήν καρδιά τῆς Εὐρώπης. Πρόκειται γιά μία συστηματική, ἐκ τῶν ἔσω διάβρωση τῶν εὐρωπαϊκῶν κοινωνιῶν, ὅπου ἡ παιδεία μετατρέπεται σέ ἰδεολογικό ὅπλο, τά σχολεῖα σέ φυτώρια μισαλλοδοξίας καί ἡ θρησκευτική ἰδεολογία σέ μέσο γεωπολιτικῆς ἐπιβολῆς. Τήν ἰδία στιγμή, οἱ Βρυξέλλες παρακολουθοῦν, ἀμήχανες καί ἀνίκανες νά ἀντιδράσουν, τήν ὑπονόμευση τῶν ἰδίων τῶν θεμελίων τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ.


