Πρός διάσπαση ὁ Δυτικός Κόσμος

Λονδῖνο.– Ἁλυσιδωτή ἀντίδραση μέ ἀπρόβλεπτες συνέπειες γιά τήν Δύση πυροδότησε ἡ πρόσφατη ἐπίσκεψις τοῦ Οὐκρανοῦ Προέδρου Βολόντυμυρ Ζελένσκυ στόν Λευκό Οἶκο, ἡ ὁποία στιγματίστηκε ἀπό τούς ἔντονους διαξιφισμούς μέ τόν Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ καί τήν διάρρηξη τῶν σχέσεων Οὐάσιγκτων – Κιέβου.

Ἡ ἐξέλιξις αὐτή εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τήν εὐρωπαϊκή ἀντίδραση μέ τήν Σύνοδο τοῦ Λονδίνου ὅπου ἐμφανῶς πλέον κατεγράφη ἡ ρωγμή στίς σχέσεις Εὐρώπης – ΗΠΑ, δηλαδή στήν διάσπαση τοῦ παραδοσιακοῦ μοντέλου τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου. Κατ’ ἀρχάς στήν Σύνοδο τοῦ Λονδίνου διεφάνη ὅτι ἡ ἀδύναμη στρατιωτικῶς Εὐρώπη ἀπαιτεῖ ἀπό τίς ΗΠΑ νά προβοῦν σέ ἐγγυήσεις γιά τήν Οὐκρανία, διότι προφανῶς δέν μπορεῖ ἡ ἴδια νά τίς παράσχει. Ὡστόσο εἶναι παράλογο νά ἀπαιτεῖται αὐτό ἀπό τόν ἰσχυρό ὁ ὁποῖος εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ἀπειλή, εὑρίσκεται ἕναν ὠκεανό μακριά.

Καί ἐνῷ οἱ Εὐρωπαῖοι διασκέπτονται, ὁ Οὗγγρος Βίκτωρ Ὀρμπάν μέ ἐπιστολή του πρός τό Εὐρωπαϊκό Συμβούλιο ἀπειλεῖ νά διακόψει τήν διαδικασία καί ὁ Τράμπ ἐξαγγέλλει τήν δική του διάσκεψη γιά τήν Οὐκρανία.

Ἔτσι διαφαίνεται ὅτι δέν ὑπάρχει διάσπασις μόνο μεταξύ ΗΠΑ καί Εὐρώπης ἀλλά καί στό ἐσωτερικό τῆς ΕΕ. Ἀφ’ ἑνός διότι ἡ Βρεταννία κάλεσε ἐπιλεκτικῶς τούς ἰσχυρούς τῆς Εὐρώπης καί ἀφ’ ἑτέρου διότι καί μεταξύ αὐτῶν ὑπῆρξε προβληματισμός στήν γενικόλογη διαπίστωση, ὅτι στηρίζουν τήν Οὐκρανία. Στό μόνο πού συνεφώνησαν καί ὅτι πρέπει νά ἐνισχύσουν ἄμεσα τίς ἀμυντικές ἱκανότητές τους. Εἰδικώτερα, ἡ Πρόεδρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς Οὔρσουλα φόν ντέρ Λάυεν ἐδήλωσε ὅτι ἡ Εὐρώπη πρέπει ἐπειγόντως νά ἐπανεξοπλισθεῖ καί πρέπει νά δοθεῖ στά κράτη μέλη δημοσιονομικός χῶρος γιά νά αὐξήσουν τίς ἀμυντικές δαπάνες, καθώς καί νά στηρίξουν τήν Οὐκρανία. Προφανῶς καί ὁ ἐπανεξοπλισμός τῆς Εὐρώπης ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τούς ἐπί κεφαλῆς τῶν κρατῶν μελῶν τῆς ΕΕ διότι ἡ ἀμερικανική ὀμπρέλλα, ὁ παραδοσιακός προστάτης τῆς Εὐρώπης ἀπό τήν λήξη τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι καί τήν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ἔχει τεθεῖ ὑπό ἀμφισβήτηση.

Ὡστόσο γιά τό ζήτημα τῆς στηρίξεως τῆς Οὐκρανίας ὑπῆρξαν ἀντιδράσεις ὅπως γιά τῆς Ἰταλίδος Πρωθυπουργοῦ Τζώρτζιας Μελόνι. Μιλῶντας σέ δημοσιογράφους τόνισε ὅτι «ἡ παρουσία Ἰταλικῶν δυνάμεων στήν Οὐκρανία δέν ἦταν ποτέ στήν ἡμερήσια διάταξη, αὐτό εἶναι κάτι πού θέλω νά ξεκαθαρίσω. Θεωρῶ ὅτι ἡ ἐν λόγῳ λύση κινδυνεύει νά ἀποδειχθεῖ ἰδιαιτέρως πολύπλοκη καί, πιθανῶς, λιγώτερο ἀποτελεσματική ἀπό ἄλλες.» Σύμφωνα μέ τήν Ἰταλίδα Πρωθυπουργό, «ἄν ὅλοι ἐργαστοῦν μέ γνώμονα τήν λογική, χωρίς νά ἀφήσουν νά ὑπερισχύσει τό συναίσθημα καί ἐξασφαλίζοντας μιά στρατηγική ὀπτική, ἡ δυνατότης νά ὀργανωθεῖ σύνοδος τῆς Εὐρώπης μέ τίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες εἶναι κάτι τό ἀπόλυτα ρεαλιστικό καί εἶναι αὐτό ἐπάνω στό ὁποῖο ἐργάζεται ἡ Ἰταλία.»

Μέσῳ μιᾶς ἄλλης προσεγγίσεως ὁ Πολωνός Πρωθυπουργός Ντόναλντ Τούσκ προέβη στήν διαπίστωση, ὅτι «500 ἑκατομμύρια Εὐρωπαῖοι ζητοῦν ἀπό 300 ἑκατομμύρια Ἀμερικανούς νά τούς προστατεύσουν ἀπό 140 ἑκατομμύρια Ρώσσους.» Πράγματι οἱ ἀριθμοί θά ἦταν ἀπόλυτοι σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν μαχητική ἰσχύ ἐάν ἡ σύγκρισις αὐτή ἐγένετο τόν μεσαίωνα. Σήμερα ὅμως ἡ ἰσχύς καθορίζεται ἀπό τούς ἐξοπλισμούς, τομέα στόν ὁποῖο ἡ Εὐρώπη εἶναι πλέον ὁ οὐραγός τῆς Δύσεως.