Ἡ Ἄγκυρα ἐπαναφέρει τά περί «τουρκικῆς μειονότητος» στήν Θράκη

Τήν προκλητική ρητορική της περί «τουρκικῆς» μειονότητος στήν Θράκη ἐπαναφέρει ἡ Τουρκία, μέ ἀφορμή φθορές πού ἐσημειώθησαν σέ μειονοτικό σχολεῖο στόν Ἄρατο Ροδόπης, τό ὁποῖο ὅμως δέν εὑρίσκεται σέ λειτουργία ἀπό τό σχολικό ἔτος 2021-2022.

Συγκεκριμένα, τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας καταδικάζει δημοσίως τό συμβάν καί καλεῖ τίς ἑλληνικές Ἀρχές νά προχωρήσουν στήν διερεύνηση τοῦ περιστατικοῦ. Στήν ἀνακοίνωσή του, ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων: «Καταδικάζουμε τήν ἐπίθεση πού πραγματοποιήθηκε ἀπό ἄγνωστα ἄτομα στό δημοτικό σχολεῖο τῆς “τουρκικῆς” μειονότητας τῆς Δυτικῆς Θράκης, τό ὁποῖο ἔχουν κλείσει οἱ ἑλληνικές Ἀρχές. Ὅποιος κι ἄν εἶναι ὁ ὑπεύθυνος, ἀναμένουμε ἀπό τήν Ἑλλάδα νά ἐντοπίσει ἀμέσως τούς δράστες καί νά λάβει τά ἀπαραίτητα μέτρα».

Παραλλήλως, τό τουρκικό ΥΠΕΞ δηλώνει ὅτι «συμμερίζεται τήν θλίψη τῶν ὁμοεθνῶν μας» καί ἐπαναλαμβάνει ὅτι «ἡ Τουρκία θά συνεχίσει νά παρακολουθεῖ τήν κατάσταση ὑπό τό πρῖσμα τῆς Συνθήκης της Λωζάννης».

Ὡστόσο, τό τοπικά μέσα ἐνημερώσεως τῆς Ροδόπης δίδουν διαφορετική εἰκόνα ἀπό αὐτήν πού παρουσιάζει ἡ τουρκική πλευρά. Εἰδικώτερα, συμφώνως πρός τό Rodopipress.gr, δέν ὑπάρχουν ἐνδείξεις πού νά στοιχειοθετοῦν ἐθνικιστικά κίνητρα πίσω ἀπό τίς φθορές, ἐνῷ ἐξετάζεται τό ἐνδεχόμενο εἴτε ἀπόπειρας ἀφαιρέσεως ὑλικῶν ἀπό τό ἐσωτερικό, ὅπως, γιά παράδειγμα, ὁ χαλκός, εἴτε πράξεων βανδαλισμοῦ ἀπό νεαρά ἄτομα μέ παραβατική συμπεριφορά. Ὑπενθυμίζεται ἀκόμη ὅτι τό σχολικό κτήριο δέν εὑρίσκεται σέ λειτουργία ἐδῶ καί τέσσερα σχολικά ἔτη, καθώς ἔχει τεθεῖ σέ ἀναστολή.

Προφανῶς καί δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἡ Τουρκία μέ τήν συνήθη προκλητική τακτική της προσπαθεῖ νά ἐγείρει ἀξιώσεις θέτοντας ζήτημα «τουρκικῆς μειονότητος. Συγκεκριμένα, στίς 14 Ἀπριλίου 2025, τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας ἔκανε ἀνάρτηση στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως γιά τήν 98η ἐπέτειο ἀπό τήν ἵδρυση τῆς «Τουρκικῆς Ἕνωσης Ξάνθης», στήν ὁποία ἔκανε λόγο γιά «τουρκική μειονότητα τῆς Δυτικῆς Θράκης», κάτι πού προεκάλεσε καί τότε τήν ἀντίδραση καί τήν ἀπάντηση τῆς ἑλληνικῆς πλευρᾶς.

Ἡ προκλητική ἀνάρτησις τοῦ τουρκικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ἀνέφερε: «Χρόνια πολλά γιά τά 98 χρόνια τῆς Τουρκικῆς Ἕνωσης Ξάνθης, τῆς παλαιότερης ὀργάνωσης τῆς κοινωνίας τῶν πολιτῶν τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας Δυτικῆς Θράκης». Ἐν συνεχείᾳ ὑπεγράμμιζε: «Ὑποστηρίζουμε τίς προσπάθειες καί τόν ἔντιμο ἀγῶνα τῆς Ἑνώσεως νά χρησιμοποιήσει τό ὄνομά της, σύμφωνα μέ τίς ἀποφάσεις τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων».

Ἀπό τήν πλευρά του, τό ἑλληνικό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν τότε ἀπήντησε ὅτι «ἡ Συνθήκη της Λωζάννης εἶναι σαφής καί ἀναφέρεται ρητά σέ θρησκευτική καί ὄχι ἐθνική μειονότητα στή Θράκη». Προσθέτοντας πώς «ἡ Ἑλληνική Πολιτεία σέβεται ἀπόλυτα τίς θρησκευτικές πεποιθήσεις καί πολιτιστικές ἰδιαιτερότητες τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας στή Θράκη. Ἐπιφυλάσσει δέ στούς Ἕλληνες πολῖτες, μέλη τῆς μειονότητας, πλήρη ἰσονομία καί ἰσοπολιτεία».

Τό ζήτημα ὅμως εἶναι ὅτι ναί μέν ἡ ἑλληνική πλευρά ἀκολουθεῖ τά ὅσα ἀναφέρει ἡ Συνθήκη της Λωζάννης ἀλλά ἡ τουρκική τήν χρησιμοποιεῖ ἐπιλεκτικά, ἀνάλογα μέ τά συμφέροντά της. Ὅ,τι ἀκριβῶς κάνει καί μέ τό Διεθνές Δίκαιο. Διότι, πολύ ἁπλᾶ, τό μόνο πού καταλαβαίνει ἡ ἡγεσία τῆς Τουρκίας εἶναι ἡ ἰσχύς τοῦ ἀντιπάλου.