Ἡ Ἑλλάς ἀποδομεῖ στόν ΟΗΕ τίς τουρκικές διεκδικήσεις

Aπορρίπτει τίς τουρκικές διεκδικήσεις ἐπί τῶν ἑλληνικῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων σέ Αἰγαῖο καί ἀνατολική Μεσόγειο ἐπιστολή τῆς Ἑλλάδος στόν ΟΗΕ.

Συγκεκριμένα, τό κείμενο πού συνιστᾶ τήν ἑλληνική ἀπάντηση στήν ἀντίστοιχη τουρκική ἐπιστολή τῆς 16ης Φεβρουαρίου ἀπευθύνεται στόν Γενικό Γραμματέα τοῦ ΟΗΕ. Ἡ Ἀθήνα ἐπαναλαμβάνει ὅτι ἔχει ἐπανειλημμένως ἀπορρίψει τούς ἀβάσιμους καί παράνομους ἰσχυρισμούς τῆς γείτονος σχετικῶς μέ τά ἐξωτερικά ὅρια τῶν θαλασσίων ζωνῶν της. Μάλιστα, στό πλαίσιο αὐτό, ἡ Ἑλλάς ἐπισημαίνει ὅτι τυχόν συντεταγμένες καί χάρτες πού ἐπικαλεῖται ἡ Ἄγκυρα στεροῦνται νομικῶν συνεπειῶν, ἐνῷ χαρακτηρίζει ἐκ νέου ἄκυρο καί ἀνυπόστατο τό τουρκολιβυκό μνημόνιο τοῦ 2019. Παραλλήλως, ἀπορρίπτει τίς τουρκικές αἰτιάσεις ὅσον ἀφορᾶ στήν ἑλληνοαιγυπτιακή συμφωνία ὁριοθετήσεως καί ὑπεγραμμίζει ὅτι ἡ χώρα διατηρεῖ στό ἀκέραιο τά κυριαρχικά της δικαιώματα, ἐπαναβεβαιώνοντας ταυτοχρόνως τήν προσήλωσή της στήν εἰρηνική ἐπίλυση τῶν διαφορῶν μέ τήν Τουρκία, βάσει τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου.

Ἡ ἐπιστολή ὑπενθυμίζει τήν σαφῆ πρόβλεψη τοῦ Δικαίου τῆς Θαλάσσης, συμφώνως πρός τήν ὁποία τά νησιά, ἀνεξαρτήτως μεγέθους, ἀπολαμβάνουν δικαίωμα χωρικῆς θαλάσσης ἕως 12 ναυτικά μίλια, ἐνῷ, μέ ἐξαίρεση τούς βράχους πού δέν μποροῦν νά συντηρήσουν ἀνθρώπινη διαβίωση ἤ ἴδια οἰκονομική ζωή, διαθέτουν καί δικαιώματα Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης (ΑΟΖ) καί ὑφαλοκρηπῖδος, κατά τόν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο μέ κάθε ἄλλη χερσαία ἐπικράτεια.

Συμφώνως πρός τό ἑλληνικό κείμενο, οἱ ἰσχυρισμοί τῆς Τουρκίας ὅτι τά ἑλληνικά νησιά δέν δημιουργοῦν θαλάσσιες ζῶνες πέραν τῆς ὑφισταμένης χωρικῆς θαλάσσης τῶν 6 ναυτικῶν μιλίων συνιστοῦν κατάφωρη παραβίαση τῆς θεμελιώδους αὐτῆς ἀρχῆς καί προσβάλλουν τό ἀδιαίρετο τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος καί κυριαρχίας τῆς χώρας.

Ἐπίσης ἡ ἑλληνική πλευρά ἀπορρίπτει ρητῶς τό casus belli πού ἔχει διακηρύξει ἡ Τουρκική Ἐθνοσυνέλευσις, δηλώνοντας ὅτι διατηρεῖ καί ἐπιφυλάσσεται τοῦ δικαιώματός της, συμφώνως πρός τό Διεθνές Δίκαιο, νά ἐπεκτείνει τήν χωρική θάλασσα ὅλων τῶν νησιῶν της στά 12 ναυτικά μίλια. Παραλλήλως, παραθέτει τήν διεθνῆ νομολογία πού ἀναδεικνύει τήν κεντρική σημασία τῆς μέσης γραμμῆς στήν ὁριοθέτηση τῶν θαλασσίων ζωνῶν, κάτι πού ἀποτελεῖ θεμέλιο λίθο τῆς ἑλληνικῆς ἐπιχειρηματολογίας. Ἡ ἐπιστολή ἐντοπίζει καί ἕνα κρίσιμο νομικό κενό στήν τουρκική θέση, σημειώνοντας ὅτι ἡ ἀρχή τῆς εὐθυδικίας, τήν ὁποία προβάλλει ἡ Ἄγκυρα, ἔχει πρό πολλοῦ ἀποδυναμωθεῖ ἀπό τήν σύγχρονη νομολογία. Ἡ Τουρκία, συμφώνως πρός τήν Ἀθήνα, ἐπιμένει σέ μιά ἐπιλεκτική, παραπλανητική καί ἐσφαλμένη ἀνάγνωση τῆς διεθνοῦς νομολογίας σχετικῶς μέ τήν ὁριοθέτηση, ἐπιχειρῶντας νά προωθήσει μιά προβληματική μεθοδολογία πού θά ἀναδιεμόρφωνε τήν γεωγραφία σέ Αἰγαῖο καί ἀνατολική Μεσόγειο. Στό ἴδιο πλαίσιο, ἀπορρίπτεται ὡς παράνομη καί ἄκυρη ἡ λεγομένη «συμφωνία» μεταξύ τῆς Τουρκίας καί τῆς παράνομης ἀποσχιστικῆς ὀντότητος στήν βόρεια Κύπρο γιά «ὁριοθέτηση», καθώς καί οἱ τουρκικές αἰτιάσεις ἀναφορικῶς μέ τήν συμφωνία ὁριοθετήσεως Ἑλλάδος καί Αἰγύπτου.

Σχετικῶς μέ τό τουρκολιβυκό μνημόνιο τοῦ 2019 ἡ ἑλληνική πλευρά ἀπορρίπτει τούς ἰσχυρισμούς ὅτι συνήφθη συμφώνως πρός τό Διεθνές Δίκαιο. Ὅπως ἐπισημαίνεται, τό μνημόνιο ἀγνοεῖ τά θαλάσσια δικαιώματα τῶν ἑλληνικῶν νήσων καί ἐπιχειρεῖ νά ἀναδιαμορφώσει τήν γεωγραφία τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου πρός ὄφελος τῆς Τουρκίας, χωρίς ὡστόσο νά παράγει κανένα ἀπολύτως νομικό ἀποτέλεσμα, οὔτε γιά τά ὑποτιθέμενα μέρη του, οὔτε γιά τήν Ἑλλάδα, οὔτε γιά οἱοδήποτε τρίτο κράτος.

Ὅσον ἀφορᾶ στόν Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, ἡ Ἀθήνα ἀπορρίπτει τίς τουρκικές αἰτιάσεις καί διευκρινίζει ὅτι τά ἐξωτερικά ὅρια τῶν ἑλληνικῶν θαλασσίων χωρικῶν ἑνοτήτων ἔχουν χαραχθεῖ συμφώνως πρός τήν ἰσχύουσα ἐθνική νομοθεσία καί σέ πλήρη συμμόρφωση πρός τήν Σύμβαση τοῦ ΟΗΕ γιά τό Δίκαιο τῆς Θαλάσσης, καθώς καί μέ τίς ἰσχύουσες συμφωνίες ὁριοθετήσεως μέ τά γειτονικά κράτη, μέ βάση τήν μέση γραμμή. Καμμία ἀπό τίς ἑλληνικές χωρικές ἑνότητες δέν παραβιάζει περιοχές θαλασσίας δικαιοδοσίας τῆς Τουρκίας. Παραλλήλως στρέφεται κατά τοῦ τουρκικοῦ Θαλασσίου Χωροταξικοῦ Σχεδιασμοῦ, σημειώνοντας ὅτι ὁ χάρτης καί τά σχετικά κείμενα πού ἔχει ἀναρτήσει ἡ Ἄγκυρα ἀγνοοῦν προκλητικῶς τήν ἑλληνική κυριαρχία ἐπί πολυαρίθμων μικρῶν νησιῶν, νησίδων καί βραχονησίδων στό Αἰγαῖο, παρά τό γεγονός ὅτι ἡ κυριαρχία αὐτή ἔχει καθοριστεῖ σαφῶς καί ὁριστικῶς ἀπό σχετικές διεθνεῖς συνθῆκες.