Πρόκειται περί ὀφειλῆς στόν ἀείμνηστο Γεώργιο Τίμου Μωραϊτίνη (1943-2022), τόν ἀκάματο δημοσιογράφο, τόν ρομαντικό ποιητή μέ τά ἀρχοντικά συναισθήματα, τόν λάτρη τῆς τέχνης, τόν σεμνό Ἀθηναῖο, τόν ἀκατάβλητο φιλελεύθερο ὑπερασπιστή τῆς ἀνθρωπίνης ὑποστάσεως, τόν εὐαίσθητο ἄνθρωπο, τόν κομψό λογοτέχνη.
Ἀπό τό Ζάππειο ἕως τήν τελευταία ἀγροικία τοῦ Ἐλαιώνα, ἡ Ἀθήνα ἀπομακρύνεται ἀπό τήν παράδοση πού τήν διεμόρφωσε
Ἱστορική ἀναδρομή τῆς «Ἑστίας» γιά τόν προσδιορισμό τοῦ αἰγιαλοῦ καί τῆς παραλίας ἀπό τήν νεώτερη Ἑλλάδα – Πῶς κράτος καί ἰδιῶτες κατέλαβαν αὐθαιρέτως ὁλόκληρες ἀκτογραμμές μέσα στούς αἰῶνες
ΕΤΣΙ ξεκινοῦσε τό κατευόδιο τοῦ Γεωργίου Σουρῆ στόν Πρωθυπουργό Ἐλευθέριο Βενιζέλο πού εἶχε μεταβεῖ στό Παρίσι καί στό Λονδῖνο γιά διαπραγματεύσεις, ἐνῶ οἱ μάχες ἐμαίνοντο στήν Ἑλλάδα.
ΜΕ ΤΙΣ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ αὐτές λέξεις κατεδίκαζε ἡ «Ἑστία» τό 1903 ὅποιον Ἕλληνα θά ἠρνεῖτο νά προστρέξει στήν καταστροφή καί τήν ἐξολόθρευση πού ὑφίστατο ὁ Ἑλληνισμός τῆς Μακεδονίας.
Μ.Η.Τ. 232122