Βάλλεται ἐκ τῶν ἔσω ὁ εὐρωπαϊκός πολιτισμός

ΚΑΤΙ δέν καταλαβαίνουμε καλά. 

Ἤ ἴσως δέν ἀναδεικνύεται ὅπως πρέπει. Ὁ εὐρωπαϊκός πολιτισμός βάλλεται στόν πυρῆνα του. Καί βάλλεται ἐκ τῶν ἔσω. Ἦταν προσβολή στό εὐρωπαϊκό πνεῦμα καί στόν εὐρωπαϊκό πολιτισμό ἡ τελετή ἐνάρξεως τῶν Ὀλυμπιακῶν (ὁ Θεός νά τούς κάνει) Ἀγώνων.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Εἶναι προσβολή πρός τό εὐρωπαϊκό πνεῦμα καί τόν εὐρωπαϊκό πολιτισμό τό γεγονός ὅτι ἡ γαλλική ἀστυνομία συνέλαβε καί διέσυρε ὁμάδα Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀναρτήσει στό λεωφορεῖο τους ἕνα πανώ πού ζητοῦσε νά σταματήσουν οἱ ἐπιθέσεις ἐναντίον Χριστιανῶν. Στήν Βρεταννία, ἡ ὁποία σπαράσσεται ἐπί δεκαήμερον ἀπό τά σοβαρότερα ἐπεισόδια, δημιουργεῖται μία ὀργουελικῆς ἐμπνεύσεως «ἀστυνομία τῆς σκέψεως» πού διώκει τούς πολῖτες ἐπί τῇ βάσει ἀναρτήσεων στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως καί μόνον!

Ὁ εὐρωπαϊκός πολιτισμός, κατά βάσιν ἑλληνικός, συνθέτει τήν καθημερινή ζωή τῶν ἀνθρώπων μέ μέτρο, μέ ἁρμονία καί κάλλος. Τό πανηγυράκι ἐπί τοῦ ρυπαροῦ Σηκουάνα ἦταν προσβολή καί πρός τό μέτρο καί πρός τήν ἁρμονία καί πρός τό κάλλος.

Ὁ σύγχρονος εὐρωπαϊκός πολιτισμός εἶναι βαθειά χριστιανικός. Καί ἔχουμε φθάσει στό σημεῖο σήμερα ὄχι ἁπλῶς νά γίνονται ἀνεκτές ἀπό τίς κυβερνήσεις τῆς Εὐρώπης οἱ ἐπιθέσεις ἐναντίον τῶν πιστῶν τῆς θρησκείας τῆς ἀγάπης, ἀλλά καί νά διασύρονται σάν ἐγκληματίες αὐτοί πού ἁπλῶς διαμαρτύρονται γιά αὐτήν τήν κατάσταση. Αὐτό συνέβη στό παρίσι, ὅπου τά μέλη τῆς χριστιανικῆς ὀργανώσεως, χωρίς νά ἔχουν διαπράξει καμμία παρανομία ἐκρατοῦντο ὑπό ἄκρως ἐξευτελιστικές συνθῆκες ἀπό τήν ἀστυνομία τοῦ καθεστῶτος Μακρόν. Τελικῶς ἀφέθησαν ἐλεύθεροι, ἀφοῦ οὐδεμία εἰς βάρος τους κατηγορία εὐσταθοῦσε, ἀλλά ἡ ἀστυνομία εἶχε κάνει «τήν δουλειά της» ἐφαρμόζοντας τήν τακτική τοῦ ἐκφοβισμοῦ. Κατά τά λοιπά διερωτῶνται κάποιοι ἀφελεῖς πῶς ἔχει προκύψει ὁ ἐκφοβισμός μεταξύ τῶν νέων, ἀκόμη καί στά σχολεῖα. Οἱ νέοι ἐνεργοῦν κατά πρότυπα πού βλέπουν.

Αὐτά συμβαίνουν στήν χώρα τοῦ Διαφωτισμοῦ καί τοῦ Βολταίρου, ὅπου ὁ νεόκοπος νεοφιλελευθερισμός δέν ἔχει τήν παραμικρή σχέση μέ τίς φιλελεύθερες ἀρχές πάνω στίς ὁποῖες οἰκοδομήθηκε ἡ σύγχρονη Εὐρώπη.

Ἄν καί ἀποστασιοποιημένη ἀπό τόν κορμό τῆς Εὐρώπης (καί δέν ἐννοοῦμε γεωγραφικά) ἡ Βρεταννία ὑπῆρξε πρωτοπόρος, πέρα ἀπό τήν διαμόρφωση τοῦ συγχρόνου κοινοβουλευτισμοῦ, στά ζητήματα τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐκφράσεως καί τοῦ λόγου. Καί τώρα πολῖτες ἀπειλοῦνται ἁπλῶς καί μόνον ἐπειδή ἐξέφρασαν τήν γνώμη τους δημόσια. Ὑπουργοί ἀπειλοῦν ξένους πολῖτες, πού ἐπίσης μία γνώμη ἐξέφρασαν, ὅτι «δέν τούς σώζει» τό γεγονός πώς εὑρίσκονται ἐκτός Ἀγγλίας! Αὐτό συγκεκριμένα γιά τόν Ἔλον Μάσκ, ὁ ὁποῖος συνέκρινε τήν Ἀγγλία τοῦ Κήρ Στάρμερ μέ τήν ἀλήστου μνήμης Σοβιετία. Τό καθεστώς τῆς ὁποίας πάντως ἦταν εἰλικρινέστερο. Δέν ὑπεστήριζε ὅτι εἶναι κοινοβουλευτικό. Ἡ Βρεταννία εἶναι ὅμως κοινοβουλευτική χώρα καί κοινωνός τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ.

Ὄχι ὅτι μᾶς προκαλεῖ ἔκπληξη, ἀλλά γιά ὅλες αὐτές τίς καταπατήσεις δικαιωμάτων δέν διαμαρτύρεται κανένας «ἀκτιβιστής», κανένας ἀπό τούς ἀμύντορες τοῦ «δικαιωματισμοῦ». Τά δικαιώματα τῶν Εὐρωπαίων πολιτῶν ἐμπίπτουν σέ ἄλλη κατηγορία. Προηγοῦνται τά δικαιώματα τῶν ληστῶν καί τῶν λωποδυτῶν.

Ἀπ’ ἐναντίας σπεύδουν ὅλοι νά καταδικάσουν τήν παραμικρή ἐνέργεια ἤ δήλωση τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, τῆς Τζώρτζια Μελόνι, τῆς Μαρίν Λέ Πέν, τοῦ Βίκτωρος Ὀρμπάν, καθώς ἐπίσης καί κάθε φωνή λογικῆς πού μπορεῖ νά ἀκουσθεῖ στήν Εὐρώπη. Ὅλοι αὐτοί κατηγοροῦνται συλλήβδην σάν «ναζί» ἀλλά τά –ὑποτίθεται– δημοκρατικά καί φιλελεύθερα κόμματα εἶναι πού ἔχουν υἱοθετήσει τά διδάγματα τοῦ Δόκτορος Γκαῖμπελς ὁ ὁποῖος ἐδίδασκε τήν κατ’ ἐπανάληψιν ἐκτόξευση ψεύδων ὑποστηρίζοντας ὅτι: «Λέγε-λέγε, κάτι θά μείνει». Καί ὅπως οἱ πλεῖστοι τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ ὑπουργοῦ Προπαγάνδας τοῦ Γ΄ Ράιχ ἐξετοξεύοντο χωρίς τήν παραμικρή τεκμηρίωση, ἔτσι καί οἱ σύγχρονοι Γκαιμπελῖσκοι δέν θεωροῦν ἀπαραίτητο νά παραθέσουν τά γεγονότα στά ὁποῖα στηρίζουν τήν κριτική τους. Διότι ἁπλούστατα τέτοια γεγονότα δέν ὑπάρχουν, παρά μόνον στήν τεταραγμένη φαντασία τους.

Καί αὐτή εἶναι ἡ κορωνίς τῶν προσβολῶν πρός τό εὐρωπαϊκό πνεῦμα καί πρός τόν εὐρωπαϊκό πολιτισμό. Ἡ διαστρέβλωσις, ἡ ἀπόκρυψις τῆς ἀληθείας, τά «διπλά στάνταρ» καί ἡ κατασυκοφάντησις τῆς κοινῆς λογικῆς. Οἱ λεηλασίες καί οἱ καταστροφές, ὅταν προκαλοῦνται ἀπό περιθωριακούς, «εὐαλώτους» καί ἀντικοινωνικά στοιχεῖα, ἐπικροτοῦνται. Ὅταν οἱ ἁπλοί πολῖτες ἀγανακτοῦν σέ σημεῖο νά βγοῦν στούς δρόμους γιά νά διαμαρτυρηθοῦν, εἶναι «ἀκροδεξιοί», εἶναι «φασίστες» εἶναι «ἀντιδημοκράτες». Ὅμως ἐν τέλει αὐτοί οἱ «ἀκροδεξιοί» εἶναι κληρονόμοι τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Εὐρώπης. Αὐτοί οἱ «φασίστες» εἶναι φορεῖς πνεύματος ἐλευθερίας. Αὐτοί οἱ «ἀντιδημοκράτες» εἶναι ὁ κυρίαρχος λαός. Τόν ὁποῖο τόσο ἐχθρεύονται τά συστήματα τοῦ σκοταδισμοῦ. Τοῦ σκοταδισμοῦ τόν ὁποῖον τό φῶς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ ἔχει κατά τό παρελθόν διαλύσει. Ἄς εἴμεθα λοιπόν αἰσιόδοξοι.