Τοῦ «ἄνδρα παλαιᾶς κοπῆς», μήν τοῦ μιλᾶτε ἐφ’ ἑξῆς…

«Ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς»

Ἀκούσαμε κάποιον νά τό λέει χθές τό πρωί στό ραδιόφωνο. Καί ἐν συνεχείᾳ νά λέει κάτι σάχλες, προσπαθώντας νά αἰτιολογήσει κάποιες ἀηδίες, τίς ὁποῖες –προφανῶς– ἔλεγε στό τηλέφωνο, ἀπευθυνόμενος σέ μιά γυναίκα ἡ ὁποία ἀντιμετώπιζε συνεχῶς μέ ἕνα «ὄχι» τόν …ἔρωτα του… Μᾶς ἄρεσε ἡ φράση «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς», παρ’ ὅτι τήν ἀκούσαμε ἀπό κάποιον ὁ ὁποῖος οὐδόλως πληροῦσε τά κριτήρια ὥστε νά καταταγεῖ στήν συγκεκριμένη κατηγορία. Ὁ «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς», γιά νά γνωρίζουμε τί λέμε, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὅταν ἀκούει ἀπό μιά γυναίκα «ὄχι» περισσότερες ἀπό μία φορές, ἀποσύρεται μέ εὐγένεια καί δέν ἐπανέρχεται… Ὁ «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς» εἶναι εὐγενής –εἴτε διά ζώσης εἴτε στό τηλέφωνο– καί δέν ἀφήνει τόν ἑαυτό του νά πέσει χαμηλά εἴτε προσφεύγοντας σέ βρωμόλογα εἴτε βλέποντας τήν γυναίκα ὅπως ὁ κυνηγός τό θήραμα… Ὁ «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς» πρέπει κατ’ ἀρχάς νά εἶναι ἄνδρας! Καί ἄνδρας σημαίνει ὅταν σταματῶ τό αὐτοκίνητο, κατεβαίνω καί ἀνοίγω ὁ ἴδιος τήν πόρτα προκειμένου νά κατέβει ἡ γυναίκα ἀπό τήν ὁποία ἔχω τήν ἀξίωση νά μέ σέβεται καί νά μέ ὑπολογίζει. Ὁ «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς» γνωρίζει νά εἶναι «καί τοῦ λιμανιοῦ καί τοῦ σαλονιοῦ». Μόνο πού ἀφήνει τήν συμπεριφορά «τοῦ λιμανιοῦ» γιά τίς στιγμές μέ τούς φίλους του, μέ τούς ὁποίους θά ἀστειευτεῖ καί θά πεῖ καί τίς «κακιές κουβέντες», πού λένε οἱ ἄνδρες παλαιᾶς κοπῆς μεταξύ τους. Δέν φουσκώνει τό στῆθος σάν διάνος, ὅταν πάρει μιά θέση, οὔτε ἀσπάζεται τό δόγμα «ἡ ἐξουσία εἶναι τό ἰσχυρότερο ἀφροδισιακό», διότι τήν ἐξουσία τήν μεταχειρίζεται ὁ καθείς μέ τόν δικό του τρόπο. Καί ἡ ἐξουσία μόνο μέ ἕναν τρόπο ἀποκτᾶ πρόσημο θετικό. Μέ τήν δημιουργία καί μέ τήν βελτίωση τῆς καταστάσεως τήν ὁποία παραλαμβάνεις!

Ὁ «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς» οὐδέποτε βλέπει τήν γυναίκα ὡς «σκεῦος ἡδονῆς» καί δέν διανοεῖται νά χρησιμοποιήσει βία προκειμένου «νά περάσει ἐκεῖνος καλά». Πιστεύει ὅτι «γιά νά χορευτεῖ σωστά τό τανγκό χρειάζονται δύο», ἀλλιῶς ὑπάρχει καί τό μοναχικό ζεϊμπέκικο. Βαρύ, γιά «ἄνδρες παλαιᾶς κοπῆς», ἀλλά μοναχικό! Ὁ «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς» φροντίζει ὥστε νά μή φθάσει στό σημεῖο νά ζητήσει «συγγνώμη». Δέν ἔχει τήν «συγγνώμη» ψωμοτύρι, νομίζοντας ὅτι μέ ἕνα «σόρι» καθαρίζει…

Ἀκόμη, προτιμᾶ νά ὑποστεῖ τίς συνέπειες, παρά νά πεῖ ψέματα γιά νά «κουκουλώσει» κάτι ἤ «νά γλυτώσει τό τομάρι του», δέν προδίδει ποτέ τούς φίλους του καί τιμᾶ τίς ἰδέες καί τά πανταλόνια του.

Τώρα, τί σόι «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς» εἶναι κάποιος πού πιέζει μιά γυναίκα «νά τόν θέλει» ἤ σαλιαρίζει καί λέει ἀσυναρτησίες ἤ προβαίνει σέ ταπεινωτικές ἐνέργειες πίσω ἀπό τό ἀκουστικό τοῦ τηλεφώνου του, δέν τό καταλαβαίνουμε. Ἀσφαλῶς, ὁ ἄνθρωπος πού ἀκούσαμε χθές τό πρωί στίς ἐννιάμιση στόν «Real fm» νά αὐτοχαρακτηρίζεται «ἄνδρας παλαιᾶς κοπῆς» καί τοῦ ὁποίου ἡ φωνή μᾶς φάνηκε γνωστή, δέν ἔχει δεῖ ποτέ στήν ζωή του ἄνδρες αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Καί, μεταξύ μας, γιά νά φερθεῖς ὅπως ἀναλύσαμε ἀνωτέρω, δέν χρειάζεται νά εἶσαι «παλαιᾶς κοπῆς». Ἀρκεῖ τό νά εἶσαι ἄνδρας!

Απόψεις

Φόρμουλα συνεκμετάλλευσης χωρίς Δίκαιο τῆς Θάλασσας!

Μανώλης Κοττάκης
Ἡ ἰδέα ὅτι ἰδιωτικές ἑταιρεῖες μποροῦν νά ἐξορύξουν καί νά διανείμουν κέρδη σέ κράτη καί στόν ΟΗΕ, χωρίς νά ἔχει λυθεῖ τό ζήτημα τῆς ὁριοθετήσεως, εἶναι ἑλκυστική γιά τήν διεθνῆ ἀγορά ἐνέργειας, ἀλλά σίγουρα βλαπτική μέ στενούς ὅρους ἐθνικοῦ συμφέροντος

Στεγαστική ἀσφυξία στήν Ἑλλάδα

Εφημερίς Εστία
Πρωταθλήτρια ἡ χώρα μας στό κόστος στεγάσεως στήν ΕΕ - Πῶς οἱ εὐρωπαϊκές κυβερνήσεις ἐπιχειροῦν νά ἀναχαιτίσουν τήν κρίση

Αντώνης Σαμαράς: «Ἡ πολιτική τῶν ὑποκλίσεων θίγει τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ λαοῦ μας»

Εφημερίς Εστία
Αρθρο τοῦ πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά

«Δέν τό ’λπιζα νά ’ναι ἡ ζωή μέγα καλό καί πρῶτο»

Εφημερίς Εστία
Μέ ἀφορμή τήν νέα ἔκθεση ἔργων του στήν Πινακοθήκη Εὐάγγελου Ἀβέρωφ, ὁ καταξιωμένος ζωγράφος ξετυλίγει τό νῆμα τῆς ζωῆς του ἀπό τόν Κοσμᾶ Κυνουρίας ἕως τό Μέτσοβο. Ὁ λόγος γιά τόπους πού ἔχουν συνδεθεῖ μέ τήν ἱστορική μνήμη, ἡ ὁποία λειτουργεῖ καταλυτικά σέ ὅσους ζοῦν μετ’ ἐπιτάσεως.

Τά «μπαοῦλα τοῦ Καποδίστρια» περιεῖχαν, πέραν ἀντικειμένων, τό ὅραμα τῆς Ἀναγεννωμένης Ἑλλάδος!

Εφημερίς Εστία
Ἡ Διευθύντρια τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων μυεῖ ὡς συγγραφεύς τά παιδιά στήν Ἱστορία, μέ τό ἔργο «Τά μπαοῦλα τοῦ Καποδίστρια», ἐπισημαίνουσα στήν «Ἑστία» ὅτι «ἐπιτυχημένο εἶναι ἕνα παιδικό ἱστορικό βιβλίο πού μεταδίδει ἀλήθειες μέ ἐκφραστική ἀμεσότητα ὁδηγῶντας σέ σκέψεις, μεταδίδει πληροφορίες μέ τρόπο εὐκρινῆ καί εὔληπτο, καί μέ τόν τρόπο αὐτόν μπορεῖ νά ξεκλειδώσει καί νά διασυνδέσει στοιχεῖα ἤδη γνωστά μαζί μέ τίς νέες πληροφορίες»