Τώρα οἱ κλέφτες μπαίνουν μέρα-μεσημέρι

Χθές, ὥρα μιάμιση τό μεσημέρι, ἡ κυρία τοῦ σπιτιοῦ μόλις ἔχει ἐπιστρέψει ἀπό τά ψώνια στό παρακείμενο σοῦπερ μάρκετ.

Ὅλοι οἱ ἄλλοι λείπουν ἀπό τό σπίτι. Ἐργαζόμενοι γάρ. Ἡ Μπάμπλ, ὅμως, ἡ σκυλίτσα τοῦ σπιτιοῦ, ἀρχίζει νά γαυγίζει ἐπίμονα. Ἔτσι κάνει ὅταν ἀντιλαμβάνεται κάποιο γατάκι στήν αὐλή. Στήν Καστέλλα πολλά σπίτια εἶναι μεσοτοιχίες καί τά γατιά μπαινοβγαίνουν στίς ταράτσες, τίς βεράντες καί τούς ἀκάλυπτους.

Τό σκυλάκι ἐπιμένει, ἔχει βγεῖ στήν αὐλή καί γαυγίζει ἔντονα. Ἡ κυρία του τό ἀκολουθεῖ καί ἐκεῖνο κατεβαίνει στόν ἡμιώροφο, μπαίνει στό γραφεῖο, στέκεται στήν πόρτα τῆς κρεββατοκάμαρας καί ἐντοπίζει τό βλέμμα, μέ προτεταμένο τό κεφάλι της –στόν χῶρο μεταξύ τῆς ἀριστερῆς πλευρᾶς τῆς κλίνης μου καί τῆς ντουλάπας βρίσκει …ἕνα γυφτάκι ξαπλωμένο!

Χωρίς νά τά χάσει, ὑποβάλλει τήν ἐρώτηση: «Τί ἔκλεψες, βρέ;». Ὁ γυφτάκος, λέει ἔντρομος, «τίποτα, κυρία», ἀφοῦ, ἀπ’ ὅ,τι ἀπέδειξε ἡ σχετική ἔρευνα, μᾶλλον δέν εἶχε προλάβει νά ξαφρίσει ὅ,τι θά εὕρισκε μπροστά του!

Πρίν προλάβει νά ἀντιδράσει ἡ οἰκοδέσποινα, ὁ γυφτάκος ὁρμᾶ στήν μπαλκονόπορτα, τήν ἀνοίγει καί πηδᾶ ἀπό ὕψος τοὐλάχιστον τριῶν μέτρων στόν δρόμο! Ἀπό κάτω τόν περιμένουν δύο συνομήλικοί του (προφανῶς γιά νά φύγυν ὅλοι μαζί μέ τήν λεία) καί τό βάζουν στά πόδια!

Ὅλα αὐτά, μία καί μισή τό μεσημέρι, στόν πεζόδρομο τῆς ὁδοῦ Σχιστῆς (δηλαδή ὅλοι τόν θεωροῦν πεζόδρομο), ὁ Δῆμος ἔχει τοποθετήσει καί πινακίδα, ἀλλά στήν πραγματικότητα πρόκειται, κατά τήν Ἀστυνομία, γιά ὁδό …διπλῆς κατευθύνσεως!

Τό θέμα μετά τήν ἀπόδραση τοῦ γυφτάκου ἦταν τό… «ἀπό ποῦ μπῆκε»! Ἡ πόρτα εἰσόδου ἦταν κλειστή. Ὅλα δείχνουν ὅτι μπῆκε κατεβαίνοντας ἀπό τήν ταράτσα! Πῶς ὅμως; Σκαρφάλωσε μέρα μεσημέρι σέ κάποιο ἀπό τά γύρω μπαλκόνια καί ἀκροβατῶντας ἀπό μπαλκόνι σέ στέγη καί ἀπό στέγη σέ μπαλκόνι ἔφθασε στήν κρεββατοκάμαρα;

Ἀρχίζουν οἱ ἐπισκέψεις στούς γείτονες καί τελικά ἀποκαλύπτεται ὅτι ἕνας γείτονας ἄφησε –γιά δύο λεπτά– τήν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ του ἀνοιχτή γιά νά πάρει ἀπό τό αὐτοκίνητό του ἕνα κατσαβίδι. Ὁ γυφτάκος εἰσέβαλε, ἀνέβηκε στό σπίτι, πήδησε ἀπό τήν βεράντα στήν ταράτσα τοῦ διπλανοῦ σπιτιοῦ, κατέβηκε τήν σκάλα καί μπῆκε στό ἐσωτερικό, προφανῶς ὄχι γιά νά παίξει πιάνο!

Γιά κακή του τύχη, ἐπέστρεψε ἡ κυρία καί τό σκυλάκι μυρίστηκε τόν παρείσακτο εἰσβολέα, ἀρχίζοντας νά γαβγίζει ἐπίμονα!

«Ἔτσι κάνει ὅταν μπαίνουν γατιά καί λερώνουν τίς γλάστρες. Ὅταν ἔσκυψα νά δῶ κάτω ἀπό τό κρεββάτι, μέ πρόθεση νά διώξω τό …γατάκι, εἶδα τόν μικρό ξαπλωμένο καί “κουλουριασμένο”» εἶπε ἡ γυναῖκα, προφανῶς ταραγμένη.

Σκεφθεῖτε, τώρα, νά ἦταν κανένας μεγαλύτερος σέ ἡλικία καί ὄγκο κλέφτης, νά ἔβαζε ἡ γυναῖκα τίς φωνές, νά εἶχε καί κανά κατσαβίδι στά χέρια του καί νά εἴχαμε καμμιά τραγωδία, ἡ ὁποία θά περνοῦσε στά συμβάντα τῆς Ἀστυνομίας. Ἔτσι ἁπλά, ὅπως δεκάδες ἄλλα περιστατικά.

Νά σημειώσουμε ὅτι στόν δῆθεν πεζόδρομο λειτουργεί Παιδικός Σταθμός καί ἀπ’ ἔξω περνοῦν αὐτοκίνητα μέ μεγάλη ταχύτητα γιά «νά κόψουν δρόμο»!

Προσέχετε τά σπίτια σας! Ὅταν μπαίνουν κλέφτες μέρα-μεσημέρι, μᾶλλον δέν πᾶμε καθόλου καλά…