Το βασίλειο για έναν αναπνευστήρα

Κοιτάζω επίμονα το ταβάνι, εδώ και ώρα

Ανακαλύπτω ατέλειες,που έχουν ξεφύγει από τον ελαιοχρωματοστή. Αποφασίζω να το βάψω «κάποια στιγμή, τώρα που έχω καιρό»…

Είναι βέβαιο ότι θα ληφθούν πολλές τέτοιες «αποφάσεις» όλο αυτό τον καιρό, που θα παραμένουμε σε κατ’ οίκον περιορισμό. Και άλλο τόσο βέβαιο είναι ότι τις περισσότερες θα τις ξεχάσουμε.

Μακάρι να ξεχάσουμε τα «μικρά», όπως τις ατέλειες της οροφής της κρεβατοκάμαρας ή τα «μαζέματα» που θέλουν οι εξωτερικοί τοίχοι του σπιτιού, το οποίο οι περισσότεροι χρωστούν ακόμη στην Τράπεζα!

Τί θα γίνει, όμως, με τα «μεγάλα», τα οποία επ’ ουδενί πρέπει να ξεχάσουμε όταν-και όπως- περάσει η επιδημία; Πώς θα γίνει να μην ξεχάσουμε ότι ένας τόσος δα «ιός», ένα αόρατο με γυμνό μάτι μικρόβιο, έχει φέρει τα πάνω-κάτω στον πλανήτη και στις «προηγμένες» κοινωνίες;

Θα επιτρέψουμε στον «κορωνοϊό» να φανεί χρήσιμος ,όταν θα έχουμε αποτρέψει την ολοκλήρωση του έργου του ή θα «το ρίξουμε έξω» για να ξεχάσουμε, όπως κάναμε σε τόσες και τόσες παρόμοιες περιπτώσεις; Θα αντιληφθούμε ότι είναι αδιανόητο να ψάχνει ο «πολιτισμένος» κόσμος να βρει αναπνευστήρες και «ΜΕΘ» και να βρίσκεται ο παγκόσμιος πλούτος στα χέρια μερικών εκατοντάδων ατόμων; Πόσο διαχρονικός είναι ο Σαίξπηρ! «Ένα άλογο! Το Βασίλειό μου για ένα άλογο!» φωνάζει ο μέγας πολεμιστής Βασιλεύς της Αγγλίας Ριχάρδος ο Γ’, λίγο πριν δεθχεί το θανατηφόρο πλήγμα στην μάχη του Μπόσγουωρθ, το 1485! Ο παντοδύναμος και αδίστακτος Βασιλεύς, ο οποίος έβαψε τα χέρια του με αίμα και σκότωσε μέχρι και παιδιά προκειμένου να καταλάβει τον πολυπόθητο θρόνο, εκλιπαρούσε για ένα άλογο! Σε μερικά χρόνια,όταν ο σημεριονός Σαίξπηρ θα γράψει την τραγωδία την οποπία ζούμε, στην θέση του Ριχάρδου θα βρίοσκεται κάποιος δισεκατομμυριούχος «βασιλιάς» μιας από τις πανίσχυρες «πολυεθνικές». Και θα φωνάζει:«Έναν αναπνευστήρα! Τα κεφάλαιά μου για έναν αναπνευστήρα»! Και για να μην το ξεχάσω, ο σκελετός του Ριχάρδου του Γ’ βρέθηκε σε ένα πάρκινγκ, στο Λέστερ, όταν η εταιρεία αποχετεύσεων έσκαβε για να περάσει νέο δίκτυο… Είναι βέβαιο, αγαπητοί, ότι οδεύουμε προς έναν «Νέο κόσμο». Τίποτε δεν θα είναι όπως ήταν όταν έκανε «ποδαρικό» το δίσεκτο 2020. Απεδείχθη περιτράνως ότι ένας τόσος δα «ιός» (και αυτός «γεννήθηκε» στην Κίνα, όπως και πολλοί άλλοι, που έχουν ταλαιπωρήσει τον πλανήτη κατά καιρούς) ταξίδεψε με ταχύτητα μεγαλύτερη από τα υπερηχητικά τζετ, τα οποία έχει ήδη καθηλώσει στο έδαφος!
Πέρασε την Κίτρινη Θάλασσα και μας μαύρισε την ψυχή! Να σας πω, μπορώ να καταλογίσω στον πρόεδρο Τραμπ τα μύρια όσα, αλλά καλά κάνει που μας θυμίζει την προέλευση του «ιού».Να μην ξεχνάμε από που μας ήλθε, ε;

«Τι μαθαίνεις;» Με ρωτούν κάθε μέρα στο τηλέφωνβο φίλοι, με τους οποίους επικοινωνώ. Τί να τους πεις; Και τί να μάθεις περισσότερο από όσα «προσφέρονται» από τα ΜΜΕ και το ακατάσχετο διαδίκτυο; Διό και καταφεύγω στον Μποστ: «Θα περάση κι αφτό»…

Απόψεις

Στέφανος Κυριακίδης: «Η ψυχή μου είναι πάντα ταγμένη στην αλήθεια του Θεού»

Εφημερίς Εστία
Ο βετεράνος ηθοποιός Στέφανος Κυριακίδης συμπληρώνει 66 χρόνια στο θεατρικό σανίδι και μιλά στο «ΕΣΤΙΑζω» σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, με αφορμή την επιστροφή του στη σκηνή με το σπουδαίο έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου «Το μαύρο κουτί».

«Πανηγύρι της Αγάπης 2026»: Δύο ημέρες προσφοράς και αλληλεγγύης στο Μετρό Συντάγματος

Εφημερίς Εστία
Στις 23 και 24 Νοεμβρίου, το «Εργαστήρι – Λίλιαν Βουδούρη» προσκαλεί το κοινό σε μια ξεχωριστή γιορτή αγάπης, με χειροποίητες δημιουργίες και χριστουγεννιάτικα δώρα που στηρίζουν τα άτομα με νοητική αναπηρία

Ἀκρίβεια: Πόσα χρήματα ἀπομένουν στά νοικοκυριά

Εφημερίς Εστία
Μέ τό κόστος τοῦ ἐνοικίου, τοῦ ρεύματος καί τῶν καυσίμων νά ἔχει αὐξηθεῖ σημαντικά, τό ζητούμενο δέν εἶναι πλέον μόνο πόσα χρήματα χρειάζονται γιά τήν κάλυψη τῶν βασικῶν ἀναγκῶν, ἀλλά καί ποιές δαπάνες μποροῦν νά περιορισθοῦν

12ο Συμπόσιο ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ.: Στο επίκεντρο οι προσωπικότητες που κράτησαν όρθιους τους πρόσφυγες

Εφημερίς Εστία
Θα πραγματοποιηθεί στις 27, 28 και 29 Νοεμβρίου 2026

Ὁ Δισκοβόλος τοῦ Μύρωνα: Ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικό ἀριστούργημα μέ παγκόσμια ἀναγνώριση

Εφημερίς Εστία
Ὑπάρχουν ἔργα τέχνης πού ξεπερνοῦν τά ὅρια τῆς ἐποχῆς τους καί δέν χρειάζονται συστάσεις