Τό τουρκικό ἁλιευτικό καί ἡ ἄγνοια τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου

ΟΙ ΑΠΟΡΙΕΣ δέν δημιουργοῦνται ἀπό τό γεγονός ὅτι ἕνα τουρκικό ἁλιευτικό ἔκανε «ἀβλαβῆ διέλευση» κοντά στά Κύθηρα.

Ἀβλαβεῖς διελεύσεις προβλέπονται ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο, ἀλλά γίνονται ὑπό συγκεκριμένους ὅρους. Ἡ ἀντίδρασις τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος, μέσῳ «κύκλων» καί ὄχι μέ ἐπίσημη ἀνακοίνωση, εἶναι πού μᾶς κάνει νά ἀποροῦμε. Πόσῳ μᾶλλον πού τήν θέση τοῦ ὑπηρεσιακοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κατέχει ἕνας πρώην ἀρχηγός τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος – Ἑλληνικής Ἀκτοφυλακῆς, πού εἶναι γνώστης τῆς καταστάσεως καί δέν θά ἔπρεπε νά ἐπιτρέπει σφάλματα.

  • Τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Ἀνέφεραν, λοιπόν, οἱ ἀνώνυμοι «κύκλοι» τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅτι τό συγκεκριμένο τουρκικό σκάφος εἶχε ἄδεια ἀπό τόν ICCAT. Προφανῶς κάποιος θεώρησε ὅτι «πετᾶμε» ἕνα λατινικό ἀρκτικόλεξο καί τελειώνουμε. Ἄς δοῦμε, λοιπόν, τί εἶναι αὐτός ὁ ICCAT. Ἀναλύεται ὡς International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas, δηλαδή Διεθνής Ἐπιτροπή γιά τήν Προστασία τοῦ Τόνου τοῦ Ἀτλαντικοῦ! Τό ἐάν ἔχουν τά Κύθηρα καμμία σχέση μέ τόν Ἀτλαντικό, μπορεῖ εὐκόλως νά τό ἀντιληφθεῖ ὅποιος ἔχει στοιχειώδεις γνώσεις Γεωγραφίας. Ὁ ἴδιος, ὅμως, ὁ ICCAT εἶναι μία διεθνής ἀρχή πού ἔχει συσταθεῖ κατόπιν συμφωνίας μεταξύ πολλῶν χωρῶν, κυρίως γύρω ἀπό τούς Ὠκεανούς, καί ἔχει ἔργο τήν ἐπιτήρηση τοῦ ψαρέματος τοῦ τόνου, τήν ἀποτροπή τῆς ὑπεραλιεύσεώς του καί τήν συγκέντρωση πληροφοριῶν γιά τό ψάρι αὐτό, στόν Ἀτλαντικό Ὠκεανό καί στίς “Adjacent Seas” (δηλαδή στίς θάλασσες ἐκτός κυριαρχίας καί κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῶν χωρῶν). Δέν ἔχει καμμία ἁρμοδιότητα νά δώσει ἄδεια σέ κανένα τουρκικό ἤ ἄλλης ἐθνικότητος σκάφος νά διέλθει καί, πολύ περισσότερο, νά ἁλιεύσει ἐντός τῶν χωρικῶν ὑδάτων τῆς Ἑλλάδος ἤ ὁποιασδήποτε ἄλλης χώρας. Τί μᾶς λέγουν, λοιπόν, οἱ «κύκλοι» τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας; Δέν εὑρέθη ἕνας σημαιοφόρος νά τούς ἀνακαλέσει στήν τάξη; Ἐπιστέγασμα εἶναι τό γεγονός πώς ἡ Ἑλλάς δέν εἶναι μέλος τοῦ ICCAT. Δηλαδή, θά μπορούσαμε ποτέ νά δεχθοῦμε ἀδειοδότηση ἐνεργειῶν (ἁλιευτικῶν ἤ ἄλλων) σέ πλοῖα τρίτων χωρῶν, ἐντός χωρικῶν μας ὑδάτων; Ἀντιλαμβάνεται ὁ ναύαρχος – ὑπουργός Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ποιούς ἀσκούς τοῦ Αἰόλου μπορεῖ νά ἀνοίξουν τέτοιες παραδοχές; Εὐτυχῶς, δηλαδή, πού πρόκειται γιά ἰσχυρισμούς «κύκλων» καί ὄχι γιά ἐπίσημες ἀνακοινώσεις.

Οἱ ἴδιοι «κύκλοι», ὅμως, ὑποστηρίζουν ὅτι τό τουρκικό ἁλιευτικό πραγματοποιοῦσε «ἀβλαβῆ διέλευση». Ἐπειδή κάποιοι «θερμόαιμοι» ἐσχολίαζον δυσμενῶς ὅτι τό πλοῖο αὐτό εἶχε ἐπηρμένη τήν σημαία του, νά διευκρινίσουμε ὅτι ἀποτελεῖ ὑποχρέωση τοῦ σκάφους πού κάνει «ἀβλαβῆ διέλευση» νά ἐπιδεικνύει τήν σημαία του, ἐμφανῶς, συμφώνως πρός τούς κανονισμούς τῆς ναυσιπλοΐας.

Δυστυχῶς, ἡ τήρησις τῶν κανονισμῶν ἀπό τό τουρκικό πλοῖο ἐξαντλοῦνται, καθώς φαίνεται, στήν ἐπίδειξη τῆς σημαίας του. Διότι τό γεγονός ὅτι εἶχε δίχτυα στήν θάλασσα (κλωβούς ἐν προκειμένῳ) συνιστᾶ κατάφωρη παραβίαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου τῆς Θαλάσσης. Αὐτό, τοὐλάχιστον, προβλέπει ὁ νόμος 4001/2011 τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Μάλιστα, δέν συνιστᾶ παραβίαση τοῦ νόμου μόνον ἡ διέλευσις διά τῶν χωρικῶν ὑδάτων μιᾶς χώρας μέ ἁπλωμένα δίχτυα ἤ κλωβούς, ἀλλά καί ἡ πλεῦσις σέ περιοχή ὁριοθετημένης ΑΟΖ. Γιά νά ρίξει δίχτυα ἤ νά ψαρέψει ἕνα σκάφος, πρέπει νά ἔχει ἄδεια ἀπό τήν χώρα στά ὕδατα τῆς ὁποίας κινεῖται. Ὄχι ἀπό κάποιον ἀναρμόδιο διεθνῆ ὀργανισμό. Νά θυμίσουμε τίς εἰδικές προβλέψεις πού ἔγιναν κατά τήν ὁριοθέτηση θαλασσίων ζωνῶν μέ τήν Ἰταλία, ὥστε νά ἐπιτραπεῖ νά ψαρεύουν Ἰταλοί ψαρᾶδες γαρίδες ἐντός τῆς ζώνης ἑλληνικῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων. Καί, βεβαίως, ὄχι ἐντός τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων.

Μᾶς ἀνησυχεῖ, λοιπόν, ἡ ἀντίδρασις τῶν ἑλληνικῶν Ἀρχῶν. Θεωροῦμε ὅτι πρόκειται γιά προσπάθεια συγκαλύψεως σφαλμάτων καί παραλείψεων. Τό θεωροῦμε ἀνεπίτρεπτο, διότι δείχνει ἀδυναμία ἀντικειμενικῆς κρίσεως ἀπό ἐντεταλμένα ὄργανα τοῦ κράτους καί, ταὐτοχρόνως, ἀδυναμία κάποιων Ἀρχῶν νά διαχειρισθοῦν ζητήματα, καθώς ἐπιδεικνύουν ἄγνοια τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου.

Απόψεις

Ἑστία, Σάββατον 28 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΜΟΦΡΟΝΕΣ

Οἱ βάσεις Πάφου καί Μαρί: Ἀνθρωπιστικές ὑποδομές ἤ νέα στρατηγικά προγεφυρώματα;

Εφημερίς Εστία
Η δημόσια συζήτηση γύρω ἀπό τίς ἐπενδύσεις στίς στρατιωτικές ἐγκαταστάσεις τῆς Πάφου καί τοῦ Μαρί κατά τήν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας ἔχει ἀναδείξει σημαντικές παρανοήσεις τόσο γιά τόν τρόπο λειτουργίας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μηχανισμοῦ SAFE ὅσο καί γιά τόν πραγματικό χαρακτῆρα τῶν προτεινόμενων ἔργων.

Στήν Ἱσπανία οἱ δικαστές φθάνουν μέχρι τό γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ

Εφημερίς Εστία
Καί πρώην Πρωθυπουργοί ζητοῦν ἐκλογές καθάρσεως – Ἀναπόφευκτες οἱ συγκρίσεις

Νιώθουν πιό βολικά στό παρελθόν παρά στό μέλλον

Μανώλης Κοττάκης
Ο τρόπος πού ἐξελίσσεται ἡ δημόσια ἀντιπαράθεση μεταξύ τῶν κομμάτων, παλαιῶν ἤ νέων, τίς τελευταῖες ἑβδομάδες στήν πατρίδα μας θέτει αὐτοδικαίως ἕνα εὔλογο ἐρώτημα: Πῶς θά πᾶμε στίς ἐκλογές; Θά τίς προσεγγίσουμε σάν μιά ἄσκηση παρελθόντος ἤ σάν μιά ἄσκηση μέλλοντος;

Φλωρίδης: Σκέψεις περί αὐξήσεως τῶν ἰσοβίων στά 30 ἔτη

Εφημερίς Εστία
Ανοικτό τό ἐνδεχόμενο νά αὐξηθοῦν σέ 30 ἀπό 25 τά ἔτη καθείρξεως κατόπιν καταδίκης σέ ἰσόβια ἄφησε ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης Γιῶργος Φλωρίδης, μέ ἀφορμή τήν ἀπόφαση ἀποφυλακίσεως τοῦ καταδικασμένου ὡς ἀρχηγοῦ τῆς «17 Νοέμβρη» Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου.