Τό καθημερινό κρασάκι

Σάββατον, 20 Σεπτεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΣΥΝΤΑΓΑΙ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΤΟΣ

«Ἀπεβίωσεν ὁ Ι. Χαλκίτου, 110 ἐτῶν, ὁ ὁποῖος ὤφειλε τήν μακροβιότητά του, ὡς ἐδήλωσεν, εἰς τό ὅτι δέν ἔβαζεν εἰς τό στόμα του κρασί παρά μόνον ὅταν… μετελάμβανε». Καί, ναί μέν ὑπάρχουν τοιούτου εἴδους «ἐγκρατεῖς», πού μεταλαμβάνουν θεοσεβέστατα κάθε Κυριακήν, περιερχόμενοι …ὅλας τάς ἐκκλησίας. Ἀλλ’ ἐκτός τούτου, οἱ Ἀθηναῖοι κρασοπατέρες ἔχουν καί ἕνα πρόσθετον ἐπιχείρημα μέ τόν ἄλλον ἐκεῖνον ὑπεραιωνόβιον, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζετο, ὅτι ὤφειλε τήν μακροβιότητά του εἰς τό καθημερινόν «κρασάκι» του. Ποῖον ἀπό τούς δύο νά πιστεύσῃ κανείς;…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ ΣΙΓΑΡΕΤΤΩΝ

Ὡς πληροφορούμεθα, ὑπό τῶν καπνοβιομηχανιῶν Παπαστράτου, Ματσάγγου, Καρέλια καί Κεράνη, ὑπεβλήθη ὑπόμνημα εἰς τόν Ὑπουργόν καί τόν Ὑφυπουργόν τῶν Οἰκονομικῶν κ.κ. Παπακωνσταντίνου καί Ἀλιπράντην, διά τοῦ ὁποίου ἀναπτύσσονται οἱ λόγοι τῆς ἀνάγκης αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν σιγαρέττων, κατόπιν τῆς ὑπογραφῆς τῶν νέων συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καί τῆς συνεπείᾳ ταύτης αὐξήσεως τῶν μισθῶν.

Δέον νά σημειωθῇ ὅτι διά τήν αὔξησιν τῆς τιμῆς ἀπαιτεῖται ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ