Τό ἔθιμο τῶν χαλκουνίων…

Σάββατον, 2 Μαΐου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Η ΛΥΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

«Τό ἔθιμον τῶν χαλκουνίων ἐτελέσθη καί φέτος μέ μεγαλειτέραν ἔντασιν, ἀπό τήν περυσινήν, ἄνευ θυμάτων, εὐτυχῶς. Εἰς τήν πλ. Μπέλλου Ἀγρινίου, ἡ ὁποία εἶχε περιζωθῆ μέ σύρμα, εἰσῆλθον οἱ ἐμμένοντες εἰς τό ἔθιμον καί ἔρριψαν χιλιάδες χαλκουνίων. Εὑρέθη λοιπόν ἡ λύσις: Περιώρισαν τούς πολεμοχαρεῖς χαλκουνιστάς εἰς μίαν συρματοπεριφραγμένην πλατεῖαν, νά μάχωνται ἐν στενῷ οἰκογενειακῷ κύκλῳ, χωρίς θύματα!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΛΑΙΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΒΟΛΟΥ

Ὁ Σύλλογος ἐξαγωγέων ἐλαιῶν τῆς περιφερείας Βόλου διά τηλεγραφήματος πρός τήν Κυβέρνησιν διαμαρτύρεται διά τήν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς τυροῦ καί νωπῶν κρεάτων ἐκ Βουλγαρίας. Ἡ ἀπαγόρευσις αὕτη θά συνεπιφέρῃ καί τήν ὑπό τῆς Βουλγαρικῆς Κυβερνήσεως ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς εἰς Βουλγαρίαν βρωσίμων ἐλαιῶν, τοῦθ’ ὅπερ ἀποτελεῖ πλῆγμα ὁδυνηρόν διά τούς ἐλαιοπαραγωγούς τοῦ Πηλίου.

* Ἐπειδή ἡ 3η Μαΐου 1959 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 2ας Μαΐου 1959.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.