Τί ἔχουμε ἀκόμη νά ἀκούσουμε!

Καλά, μέχρι τίς ἐκλογές ἔχουμε νά ἀκούσουμε ἀκόμη τά… ἀνήκουστα!

Νά μήν σᾶς πῶ ὅτι θά δοῦμε τόν πρωθυπουργό νά ἀνεβαίνει γονατιστός τήν κλίμακα τῆς Παναγίας τῆς Τήνου καί τόν ἀγαπητό συνάδελφο Κυρίτση νά σταυροκοπιέται μέ τίς ὧρες στόν Λουμπαρδιάρη!

Ἅμ’ τό ἄλλο; Πού αἴφνης οἱ ἐφημερίδες καί τά λοιπά ΜΜΕ πού κανακεύουν τούς κυβερνῶντες ἀνακάλυψαν ὅτι κάποιες ἐπιχειρήσεις ἀπασχολοῦν ἐργαζόμενους ἐπί… ἑπτά ἡμέρες!

Δηλαδή, γιά νά καταλάβω. Οἱ ἐφημερίδες, πού ἐκδίδονται ἐπί ἑπτά ἡμέρες, πῶς βγαίνουν; Πόσες μέρες ἐργαζόμεθα –ἀνέκαθεν– ἡμεῖς οἱ δημοσιογράφοι; Καί (γιά νά μήν τρελαθοῦμε κιόλας) πόσες ἀπό τίς σημερινές (χειμαζόμενες, εἶναι ἀλήθεια) ἐφημερίδες καί λοιπά ΜΜΕ καταβάλλουν κανονικά τίς ἀμοιβές γιά τήν «ἐξτρά» ἀπασχόληση;

Καί γιά νά μήν παρανοήσουμε ἐντελῶς τά κανάλια, τά ὁποῖα αἴφνης «τρελάθηκαν» πού ὁ Μητσοτάκης ἀναφέρθηκε σέ μιά ἑταιρεία (τήν «Παπαστρᾶτος» ἡ ὁποία –ἀφοῦ ἔχει λάβει τήν σχετική ἄδεια ἀπό τήν «ἀριστερή» κυβέρνηση– λειτουργεῖ ἑπτά ἡμέρες τήν ἑβδομάδα καί πληρώνει «ἐξτρά» ὅποιον θέλει νά ἐργαστεῖ τόσο), δέν ἀπασχολοῦν τόν δικό τους κόσμο ἑπτά ἡμέρες καί μέρα-νύχτα; Καί μήπως θά μποροῦσαν νά μᾶς ποῦν πῶς, πόσο καί κάθε πότε καταβάλλουν τίς ἀμοιβές, «ἐξτρά», καί κανονικές;

Καί, ὁμολογῶ, εἶμαι κι ἐγώ ἕνας ἀπό τούς αἰσχρούς, ξεπουλημένους «νεοφιλελεύθερους», διότι ἐπί σαράντα καί βάλε χρόνια ἐργαζόμουν ἑπτά ἡμέρες τήν ἑβδομάδα, κι ἄν μποροῦσα θά ἐργαζόμουν ὀκτώ! Καί εἶχα ὄχι μία ἀλλά περισσότερες δουλειές! Καί πληρωνόμουν κανονικά, μέ τά «ἐξτρά», μέ τά «δῶρα» καί τά ἐπιδόματα ἀδείας, ἀπό ὅλες! Καί ὅλες στόν ἰδιωτικό τομέα. Καί κοιμόμουν ἐλάχιστα γιά νά εἶμαι συνεπής!

Καί γιά νά καταλάβετε πόσο «νεοφιλελεύθερο τομάρι» εἶμαι, ἐξακολουθῶ καί τώρα νά ἀσχολοῦμαι μέ τό γράψιμο, νά δημιουργῶ, γιατί δέν μπορῶ νά σκεφθῶ τόν ἑαυτό μου νά «κάαααθεται», πού ἔλεγε ὁ μακαρίτης ὁ Φωτόπουλος! Φυσικά δέν ἀναφέρομαι σέ ὑποχρεωτική ἐργασία ἑπτά ἡμερῶν! Τό πενθήμερο εἶναι «κεκτημένο» ἄν καί δέν μοῦ πολυαρέσει ἡ λέξη, τήν θεωρῶ γρουσούζικη, ἔπειτα ἀπό ὅσα πάθαμε λόγω τῶν διαφόρων «κεκτημένων» πού κερδίζαμε χάρη στούς κομματικούς συνδικαλιστές πού μεταπηδοῦσαν ἀπό τόν συνδικαλισμό τήν Βουλή καί στό κράτος!

Τί νά σᾶς πῶ; Μπορεῖ νά εἶναι καί ἀκόμη χειρότερος! Διότι θυμᾶμαι τούς γονεῖς μου νά ἐργάζονται ἕξι ἡμέρες τήν ἑβδομάδα (ὁ πατέρας μου δέν εἶχε οὔτε ὥρα ἐλεύθερη ὡς ἰατρός, πού ἔπρεπε νά τρέχει καί τίς νύχτες) καί τόν ἑαυτό μου νά πηγαίνω σχολεῖο καί τό Σάββατο. Μάλιστα στίς δύο πρῶτες τάξεις τοῦ Γυμνασίου, στήν Ἰωνίδειο, σχολούσαμε τό Σάββατο στίς ὀκτώ παρά εἰκοσιπέντε τό βράδυ!

Τότε, στήν ὑπόλοιπη Εὐρώπη, εἶχαν καθιερωμένο τό «γουήκ-ἔντ», ἀλλά ἐδῶ ἔπεφτε δουλειά μέ τό καντάρι καί ὑπῆρχαν θέσεις ἐργασίας γιά ὅλους!

Καί γιά ὅσους δέν τό ἔχουν ἀκόμη καταλάβει, καλό θά εἶναι νά ποῦμε ὅτι ἡ οἰκονομία μας, ὅπως καί ἄλλων χωρῶν τῆς Εὐρώπης, πληρώνει τώρα τόν λογαριασμό τῶν «κεκτημένων» καί τῆς ἐπίπλαστης εὐημερίας, πού κερδήθηκε εἰς βάρος ἄλλων λαῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερα διεκδικοῦν –καί παίρνουν– ἕνα κομμάτι ἀπό ὅλα αὐτά πίσω!