Θάνατοι εἰς τό καφενεῖον…

Τετάρτη, 28 Ἰανουαρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΕΛΕΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

«Τάς ἐσπερινάς ὥρας τῆς Κυριακῆς ἀπεβίωσεν αἰφνιδίως ἐκ συγκοπῆς τῆς καρδίας ἐντός τοῦ καφενείου, ὅπου ἔπινεν οὖζο ὁ Σπυρ. Ζ., ἐτῶν 47, κάτοικος Κονίτσης». Εἶναι ὁ δεύτερος ἤ τρίτος, ἴσως, πού ἀποθνῄσκει εἰς τό καφενεῖον ἐντός τοῦ μηνός αὐτοῦ. Ἕως τώρα οἱ Ἕλληνες κατοικοῦσαν, ἔπαιζαν, ἐμπορεύοντο, ἐπολιτεύοντο, ἐμορφώνοντο, ἤκουαν τήν θείαν λειτουργίαν καί ἐνυμφεύοντο διά συνοικεσίου, εἰς τό καφενεῖον. Τώρα ἀρχίζουν καί νά πεθαίνουν, ἀναμένοντες τόν βαρύ-γλυκύν! Ἀλλ’ ἴσως, ἐχρειάζετο καί αὐτό, διά νά συμπληρωθῇ ὁ κύκλος τῆς ζωῆς μας, ἐντός τοῦ καφενέ!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΜΠΡΑΟΥΝ

Τήν πρωΐαν σήμερον, ὁ ἀφιχθείς χθές διοικητής τῆς νοτίας πτέρυγος τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων ναύαρχος κ. Μπράουν, κατέθεσε στέφανον εἰς τό Μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου. Ἐν συνεχείᾳ ἐπεσκέφθη τόν ὑφυπουργόν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Θεμελῆν καί τόν ἀρχηγόν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀντιστράτηγον κ. Δόβαν, μετά τῶν ὁποίων συνεζήτησε θέματα ἀμυντικῆς ὀργανώσεως τῆς χώρας. Εἶτα ἐπεσκέφθη τόν Ὑπουργόν τῶν Ἐξωτερικῶν καί τόν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ