Θά προκαλέσουμε τόν Τράμπ ἀναγνωρίζοντας κράτος τῆς Γάζας;

ΚΑΛΕΣ εἶναι οἱ περί τήν οἰκονομία ἐξαγγελίες, ὅμως ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις ὁμιλεῖ σάν νά μήν ἔχει συναίσθηση τῶν προβλημάτων στό διεθνές γίγνεσθαι πού μᾶς περιτριγυρίζουν καί μᾶς ἐπηρεάζουν.

Αὐτό τεκμαίρεται ἀπό τά ὀλίγα πού εἶπε ὁ Πρωθυπουργός περί ἐξωτερικῆς πολιτικῆς στήν ΔΕΘ, τήν ὁποία προσφυῶς κάποιοι παρέφρασαν σέ Δημοσία Ἔκθεση Θεσσαλονίκης, διότι Διεθνής ἔχει πρό πολλοῦ παύσει νά εἶναι, ὅπως ἔχει παύσει νά εἶναι καί ἐμπορική ἔκθεσις.

• Τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Ἔχει μετατραπεῖ σέ χῶρο συγκεντρώσεως δημοσίων ὑπηρεσιῶν καί κρατικῶς ἐλεγχόμενων ὀργανισμῶν καί ἑταιρειῶν πού παρατάσσονται μέ ἀποκλειστικό σκοπό νά τούς δοῦν οἱ ἐποπτεύοντες ὑπουργοί καί βεβαίως ὁ Πρωθυπουργός. Γιά μερικούς ἄλλως τε ὀργανισμούς τοῦ Κράτους ἡ συμμετοχή στήν ΔΕΘ εἶναι καί τό μοναδικό τεκμήριο ὑπάρξεως. «Λανθάνουν τρεφόμενοι» καί ἀδρανοῦντες στήν πλάτη τοῦ Ἕλληνος φορολογουμένου.

Τό θέμα μας ὅμως δέν εἶναι αὐτό. Μᾶς προβληματίζει ἰδιαίτερα τό γεγονός, ὅτι οἱ ἀναφορές τοῦ Πρωθυπουργοῦ στά φλέγοντα διεθνῆ θέματα, τά ὁποῖα ἔχουν ἄμεση ἐπίπτωση στήν Ἑλλάδα ἦσαν τόσο ἐπιπόλαιες, πού ἔδειχναν ἐλαχίστη ἐπαφή μέ τήν πραγματικότητα. Ἐπίκεντρο τῆς ἀναταραχῆς παραμένει ἡ Μέση Ἀνατολή μέ κεντρικό ζήτημα αὐτό τῆς Γάζας, στό ὁποῖο λύσις δέν διαφαίνεται. Ἡ μέν Χαμάς παραμένει ἀμετακίνητη στίς θέσεις της, πού περιλαμβάνουν καί τήν ἐξάλειψη τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, τό ὁποῖον συνεχίζει τήν στρατιωτική ἐπιχείρηση πλήρους καταλήψεως τῆς Λωρίδας πού ἐκ τῶν πραγμάτων ἐξελίσσεται μέ πολύ βραδύ ρυθμό. Στό περιβάλλον αὐτό οὐδέν ἔχει νά προσθέσει ἡ ἀναγγελθεῖσα ἀπό τόν Ἕλληνα Πρωθυπουργό ἀναγνώρισις, «ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ» παλαιστινιακοῦ κράτους. Μέ τήν ἀνακοίνωση αὐτή ἡ Ἀθήνα εὐθυγραμμίζεται μέ πολλές εὐρωπαϊκές χῶρες, οἱ ὁποῖες ὅμως προέβησαν στήν ἀνακοίνωση τῆς προθέσεώς τους αὐτῆς μέ μοναδικό σκοπό τήν διαφοροποίηση ἀπό τίς ΗΠΑ, οἱ ὁποῖες στηρίζουν σταθερά τό Ἰσραήλ.

Καί τίθεται τό ἐρώτημα κατά πόσον ἡ στιγμή εἶναι κατάλληλη γιά περαιτέρω ἀποστασιοποίηση τῆς Ἑλλάδος ἀπό τήν ἀμερικανική πολιτική. Δέν μᾶς φθάνει πού ἡ κυβέρνησις Τράμπ μᾶς ἔχει ἤδη καταχωρίσει στά «μαῦρο κατάστιχο»; Ἀλλά πέρα ἀπό αὐτό ἔχουμε συμφωνία στρατιωτικῆς συνεργασίας μέ τό Ἰσραήλ, οἱ βιομηχανίες τοῦ ὁποίου ἔχουν σέ ἐξέλιξη σημαντικά προγράμματα γιά τήν ἰσχυροποίηση τῶν Ἐνόπλων μας Δυνάμεων. Θέλουμε νά διαταράξουμε καί τήν σχέση αὐτή; Πόσο «σοφά» θά ἦταν;

Ὅσο γιά τήν Αἴγυπτο μέ τήν ὁποία, κατά δήλωσις τοῦ Πρωθυπουργοῦ, «ἔχουμε στρατηγική σχέση», πολύ φοβούμεθα ὅτι τό ζήτημα τῆς Μονῆς τοῦ Σινᾶ εἶναι μία μόνον ἀπό τίς πολλές πτυχές ἑνός πολυπλόκαμου προβλήματος πού ἀνάγεται στό γεγονός, ὅτι ἡ συμπεριφορά μας ἐξώθησε τό Κάιρο σέ προσέγγιση μέ τήν Ἄγκυρα. Ὅταν δείχνουμε ὅτι δέν ἔχουμε πρόθεση νά ὑπερασπισθοῦμε κυριαρχικά δικαιώματα πού ἀπορρέουν ἀπό τήν συμφωνία θαλασσίας ὁριοθετήσεως Ἑλλάδος – Αἰγύπτου (περίπτωσις Κάσου), μποροῦμε νά περιμένουμε ἀπό τούς Αἰγυπτίους νά συνεχίσουν νά μᾶς ὑπολογίζουν σάν σοβαρή χώρα;

Καί βεβαίως οἱ ἀναφορές τοῦ Πρωθυπουργοῦ στό Σινᾶ περιορίσθησαν στήν διατήρηση τοῦ ἑλληνορθοδόξου χαρακτῆρος τῆς Μονῆς. Δέν εἶπε οὔτε λέξη γιά τό ἰδιοκτησιακό καθεστώς καί γιά τήν περιουσία τοῦ Μοναστηριοῦ. Σάν νά ἔχουν τελειώσει αὐτά τά θέματα. Ἡ ἐπίλυσις τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος στήν ὁποία ἀνεφέρθη ὁ κ. Μητσοτάκης περιοριζόταν τήν «ἐκτόνωση» πού διαφαίνεται μετά τήν ἀπόφαση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Δαμιανοῦ νά δρομολογήσει τίς διαδικασίες διαδοχῆς του. Μακάρι νά ἦσαν τά πράγματα τόσο ἁπλά. Φαίνεται ὅμως ὅτι ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός δέν ἔχει ἀντιληφθεῖ τό βάθος ἑνός ζητήματος πού πέρα ἀπό ἐκκλησιαστικό εἶναι πρωτίστως ἐθνικό.

Οὔτε βεβαίως θά συμμερισθοῦμε τήν αἰσιοδοξία τοῦ κ. Μητσοτάκη ὅσον ἀφορᾶ στά ἑλληνο-τουρκικά. Καί δέν εἶναι μόνον ἡ ἐμμονή του στά «ἤρεμα νερά» τά ὁποῖα ἔχουν ἀνεπιστρόφως διαταραχθεῖ. Διότι ὁ Πρωθυπουργός ὁμίλησε γιά «θέση ἰσχύος καί αὐτοπεποίθησης χωρίς ποτέ νά κάνω ἐκπτώσεις στά ἐθνικά συμφέροντα, τήν κυριαρχία καί τά κυριαρχικά δικαιώματα τῆς πατρίδας μας.» Ἀλλά ἡ «θέσις ἰσχύος» δέν ἐξαρτᾶται τόσο ἀπό τίς δυνάμεις καί τούς ἐξοπλισμούς ὅσο ἀπό τήν πολιτική βούληση νά τούς χρησιμοποιήσει μιά Κυβέρνησις γιά τήν ὑπεράσπιση τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων, τῆς κυριαρχίας καί τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῆς χώρας.

Ὅλες οἱ παράμετροι στρατιωτικῆς ἰσχύος λειτουργοῦν προσθετικά, πλήν τῆς πολιτικῆς βουλήσεως πού λειτουργεῖ πολλαπλασιαστικά. Ἄν αὐτή εὑρίσκεται στό μηδέν, μηδενίζεται ὁλόκληρο τό ἀμυντικό οἰκοδόμημα.

Καί δυστυχῶς στήν Κάσο δείξαμε ὅτι πολιτική βούλησις δέν ὑπάρχει. Συνεπῶς μᾶς εἶναι παντελῶς ἀκατανόητο πόθεν τεκμαίρει ὁ Πρωθυπουργός αὐτό πού εἶπε, ὅτι «πιστεύω ὅτι σέ σχέση μέ τό ποῦ βρισκόμασταν πρίν ἀπό ἕναν χρόνο, πράγματα ἔχουν ἀλλάξει ἀρκετά στό πεδίο.» Ἐκτός ἐάν ἐννοοῦσε ὅτι τά πράγματα ἔχουν ἀλλάξει ἐπί τά χείρω…