Θά «μπαζωθεῖ» καί ὁ τάφος τοῦ Θεμιστοκλέους;

Ἐπί σαράντα καί πλέον χρόνια παρακολουθῶ τό ρεπορτάζ τῆς Ναυτιλίας.

Παραμένω κοντά σ’ αὐτόν τόν θαυμαστό κόσμο, πού ἔχει καθιερώσει τήν Ἑλλάδα, αὐτή τήν μικρή χώρα τῆς Νοτιοανατολικῆς Εὐρώπης, στήν κορυφή τοῦ ναυτιλιακοῦ κόσμου! Ἀπό φοιτητής ἀκόμη, ὅταν ἄρχισα νά ἐργάζομαι στήν «Βραδυνή», ζῶ καί κινοῦμαι πλάι στό λιμάνι, στόν Πειραιᾶ, καί ἔχω ζήσει ὅλα τά γεγονότα ἀπό τό 1973 μέχρι καί σήμερα. Καί δέν μπορῶ, σέ καμμία περίπτωση, νά πῶ ὅτι μοῦ εἶναι εὐχάριστο νά βλέπω πλέον νά κυματίζει στό διευθυντήριο τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιᾶ καί ἡ κινεζική σημαία, νά βλέπω τά κινεζικά ἰδεογράμματα καί τά κινεζικά φανάρια στήν εἴσοδο τοῦ διοικητηρίου.

Ὄχι, δέν ἔχω κάτι κατά τῶν Κινέζων οἱ ὁποῖοι ἔχουν «νοικιάσει» τόν ΟΛΠ γιά πενῆντα χρόνια. Ἔβλεπα, ἀπό καιρό, ὅτι ἡ παραχώρησις τοῦ λιμένος σέ ἰδιῶτες ἦταν ἀναπόφευκτη. Ἔβλεπα ὅτι ὁ ΟΛΠ ἀποτελοῦσε «φέουδο» τῶν κυβερνήσεων καί ἕνας χῶρος ρουσφετιοῦ καί «βολέματος» φίλων, συγγενῶν καί ἡμετέρων. Ἀλλά δέν μπορῶ νά πῶ ὅτι μέ εὐχαριστεῖ ἡ σημερινή κατάσταση. Ναί, ὁ ΟΛΠ ἔπρεπε νά παραχωρηθεῖ, ἀλλά περίμενα νά βρεθοῦν Ἕλληνες ἐπιχειρηματίες (κυρίως ἀπό τήν θάλασσα) πού θά ἔμπαιναν μπροστά καί θά «ἰδιωτικοποιοῦσαν» τόν Ὀργανισμό. Οἱ Κινέζοι, ὅμως, πλειοδότησαν, κέρδισαν τούς διαγωνισμούς καί –καθαρά καί μέ τόν Νόμο– εἶναι σήμερα τά ἀφεντικά. Ναί, τό λιμάνι πῆρε ἀμέσως τά πάνω του καί σήμερα διεκδικεῖ κορυφές στήν Εὐρώπη. Ναί, ἡ Cosco ἄλλαξε τά πάντα πρός τήν θετική κατεύθυνση. Ναί, τά ἐμπορευματοκιβώτια πλημμύρισαν τό Ἰκόνιο καί τό Πέραμα. Καί μένει ἡ πίκρα καί τό ἐρώτημα: Δέν θά μπορούσαμε νά τά εἴχαμε κάνει ἐμεῖς ὅλα αὐτά; Δέν προσπαθήσαμε, δέν τολμήσαμε καί χάσαμε τήν διαχείριση τοῦ μεγαλύτερου λιμένος τῆς χώρας. Τώρα, ὅμως, κινδυνεύουμε νά χάσουμε καί τόν Πειραιᾶ! Καί ὄχι μέ εὐθύνη τῶν Κινέζων, ἀλλά μέ ἕνα «μάστερ πλάν» τῆς τελευταίας ἑλληνικῆς διοικήσεως, τό ὁποῖο προβλέπει τήν κατασκευή νέων προβλητῶν γιά κρουαζιερόπλοια στήν Πειραϊκή! Προβλέπει ἀκόμη τήν κατασκευή ἑνός «Μall» καί ἑνός πολυωρόφου ξενοδοχείου στό «Παλατάκι». Δηλαδή ἡ ἑλληνική διοίκηση τοῦ ΟΛΠ, μέ τό σχέδιό της (πού ἔχει ἐγκριθεῖ καί ἀπό τήν ΕΕ), ἀποφάσισε νά μετατρέψει σέ «μπλόκια» ἀπό τσιμέντο τήν τελευταία γραφική περιοχή τῆς πόλεως, τήν Πειραϊκή Ἀκτή. Ἐπέλεξε νά ἐξαφανίσει τόν τάφο τοῦ Θεμιστοκλέους καί νά κυκλώσει μέ «μπλόκια» τήν Σχολή Δοκίμων! Καί ὅλα αὐτά, τήν ὥρα πού τό λιμάνι τοῦ Πειραιᾶ ἐξυπηρετεῖ ἐπαρκέστατα τά κρουαζιερόπλοια πού τό ἐπιλέγουν ὡς σημεῖο προσεγγίσεως.

Προχθές, ἡ «Ἐπιτροπή Σχεδιασμοῦ καί Ἀνάπτυξης Λιμένων» ἀποφάσισε νά ἐγκρίνει τά «μπλόκια» ἀλλά ὄχι τό «Mall». Οἱ Κινέζοι –δικαίως– διαμαρτύρονται γιατί ἀλλάζει τό «πιάτο» πού τούς προσέφερε ἡ ἑλληνική διοίκηση καί ἐκπέμπουν «μήνυμα δυσαρέσκειας».

Τόν λόγο ἔχουν πλέον οἱ πολῖτες τοῦ Πειραιᾶ. Ἐπίκεινται δημοτικές ἐκλογές. Ἄς μελετήσουν τό πρόγραμμα καί τίς δηλώσεις τῶν ὑποψηφίων καί ἄς θέσουν τό πρόβλημα. Θά «μπαζωθεῖ» καί ἡ Πειραϊκή; Θά φορτωθεῖ καί μέ ἐπιπλέον κυκλοφοριακό πρόβλημα ὁ ἤδη συμφορημένος Πειραιᾶς; Θά ὁλοκληρωθεῖ ἡ καταστροφή πού ἄρχισε μέ τό τράμ; Στό χέρι τους εἶναι…

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.