Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΣΟΦΟΙ ΚΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ

«Οἱ “τρεῖς σοφοί” τοῦ ΝΑΤΟ διά τήν Ἑλλάδα καί Τουρκίαν συνωμίλησαν χθές μέ τόν Ἀμερικανόν Ὑπουργόν τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Ράσκ. Οἱ “τρεῖς σοφοί” θά ὑποβάλουν εἰς τό Συμβούλιον Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν τοῦ ΝΑΤΟ, πού θά συνέλθῃ τόν Μάιον εἰς Ἀθήνας, ἔκθεσιν, προβλέπουσαν τά μέσα τά ὁποῖα θά χρησιμοποιηθοῦν πρός χορήγησιν συμπληρωματικῆς βοηθείας εἰς τήν Ἑλλάδα καί τήν Τουρκίαν». Μολονότι εἶναι κάπως ἀταίριαστον, νά κομίζῃ κανείς γλαῦκα εἰς Ἀθήνας, εἶναι εὐτύχημα, ὅτι ἐπελέγησαν σοφοί ἄνδρες, πρός ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς βοηθείας, διότι ἡ πρός τήν Τουρκίαν τοὐλάχιστον βοηθεία ἐδόθη ἄλλοτε, ἀπό ἄνδρας λίαν… ἀσόφους!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΣΤΑΘΜΟΣ ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ

Ὑπό τοῦ Ὑπ. Συγκοινωνιῶν ἐδόθησαν ὁδηγίαι διά τήν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν πέριξ τοῦ σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ τῶν Σ.Ε.Κ. κτισμάτων, πρός ἀνέγερσιν τοῦ νέου ὑπεραστικοῦ λεωφορειακοῦ σταθμοῦ. Συμφώνως πρός τό καταρτισθέν ὑπό τῶν λεωφορειούχων σχέδιον, ὁ νέος σταθμός τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων θά περιλαμβάνῃ ἐπαρκῆ χῶρον διά τήν στάθμευσιν τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων, χώρους δι’ ἀποθήκας ἐμπορευμάτων, διά γραφεῖα, δι’ αἰθούσας ἀναμονῆς κ.λ.π.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ