Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΧΩΡΙΣ ΤΟΚΟΝ!

«Ἡ ἐφημερίς “Τζουμχουριέτ” ἀναγράφει τήν πληροφορίαν, ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι συνιστοῦν ὅπως ἡ οἰκονομική βοήθεια τοῦ “Κονσόρτσιουμ” πρός τήν Τουρκίαν παρασχεθῇ εἰς τήν χώραν αὐτήν ἀτόκως. Ἡ ἐφημερίς ἐξαίρει τό ἐνδιαφέρον τῆς Οὐάσιγκτων καί ὑπογραμμίζει ὅτι ἡ Τουρκία ἀδυνατεῖ νά καταβάλῃ διά τά δάνεια τόκον μεγαλείτερον τοῦ 1%». Οὐσιαστικῶς χαρίζονται εἰς τήν Τουρκίαν τά ποσά τοῦ Κονσόρτσιουμ! Καί, ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι Ὑπουργοί, οἱ μεταβαίνοντες εἰς Παρισίους, θά ἐπιστρέψουν μέ ἄτοκα δάνεια εἰς τήν τσέπην, οἱ ἰδικοί μας θά γυρίσουν… Γιάννηδες ὅπως, ἀκριβῶς, ἐπῆγαν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΜΕ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΡΑΝΤΑΡ ΘΑ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ Η ΤΑΧΥΤΗΣ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

Ἡ ὑποδιεύθυνσις Τροχαίας Ἀθηνῶν ἐφαρμόζει ἀπό σήμερον μέτρα ἐλέγχου τῆς ταχύτητος τῶν αὐτοκινήτων, διά μηχανημάτων «ραντάρ». Τά μηχανήματα αὐτά θά τοποθετηθοῦν εἰς εἰδικά ὀχήματα τῆς Τροχαίας, τά ὁποῖα θά περιπολοῦν εἰς τάς μεγάλας ὁδικάς ἀρτηρίας.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ