Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 1965

Ο ΚΟΣΜΟΣ
«ΑΝ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ Ο,ΤΙ ΕΙΜΑΙ…»

Εἰς διαφήμισιν μιᾶς ταινίας πού θά παιχθῆ εἰς ἀθηναϊκόν κινηματογράφον, καί εἰς τήν ὁποίαν πρωταγωνιστεῖ ὁ Γάλλος ζέν-πρεμιέ Μπελμοντό, ἀναγράφεται: «Κατά τήν πρεμιέραν τῆς ταινίας, πού ἐδόθη στό Παρίσι παρουσίᾳ τοῦ Ντέ Γκώλλ, ὁ Γάλλος Πρόεδρος εἶπεν: “Ἄν δέν ἤμουν ὁ στρατηγός Ντέ Γκώλλ, θά ἤθελα νά εἶμαι ὁ Ζάν-Πώλ Μπελμοντό!”» Ἀμφιβάλλομεν πολύ, ἄν ὁ Πρόεδρος, πού ἦτο ἕως τώρα σώφρων ἄνθρωπος, εἶπε τοιαύτην ἀνοησίαν! Ἐκτός ἄν ἀνεφάνησαν καί εἰς τόν στρατηγόν Ντέ Γκώλλ τά πρῶτα συμπτώματα, ὄχι μεγαλεξανδρισμοῦ (μέ τό ἀνέκδοτον τοῦ Διογένους), ἀλλά μᾶλλον… παπανδρεΐτιδος!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΕΚΗΔΕΥΘΗ ΤΗΝ ΠΡΩΙΑΝ
Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Ἐκ τοῦ Μητροπολιτικοῦ ναοῦ ἐκηδεύθη σήμερον, τήν 11ην π.μ., ὁ ἀποβιώσας πρό τριημέρου ὑφυπουργός Παιδείας, Λουκῆς Ἀκρίτας. Εἰς τόν ναόν προσῆλθον, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Βασιλέως, ὁ Αὐλάρχης κ. Παπαθανασιάδης, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Γ. Παπανδρέου, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ἀθανασιάδης-Νόβας, τά μέλη τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου, πολλοί ἐκ τῶν βουλευτῶν, αἱ πολιτικαί καί στρατιωτικαί Ἀρχαί, οἱ πρυτάνεις καί καθηγηταί τινες τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, ὁ δήμαρχος Ἀθηναίων, ὡς καί ἄλλοι ἐπίσημοι.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ