Τετάρτη, 10 Ὀκτωβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

«Μετά τήν διά βοῆς ἔγκρισιν τῆς εἰσδοχῆς τῆς Ἀλγερίας ὡς 109ου μέλους ὑπό τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Ο.Η.Ε., πολλοί ἀντιπρόσωποι ἐχαιρέτισαν τό γεγονός, ὁ δέ Ἰορδανός ἀντιπρόσωπος ἀνέγνωσε σχετικόν ποίημα καί κατεχειροκτροτήθη». Ἀλλοίμονον, ὅμως, ἄν γίνῃ μόδα εἰς τά Ἡνωμένα Ἔθνη νά διαβάζουν οἱ ἀντιπρόσωποι ποιήματα! Θά ἀκούσωμεν, ἴσως τότε τόν κ. Τοσίτσαν νά ἀπαγγέλλῃ τό «Τσοπανάκος ἤμουνα» καί ἄλλα παρόμοια, κρατῶν μέ τά τσαρούχια του τόν ρυθμόν ἐπί τοῦ βήματος.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η 18Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΣ

Ὑπό τοῦ Δήμου Ἀθηναίων κατηρτίσθη τό πλῆρες πρόγραμμα τοῦ μεθαυριανοῦ ἑορτασμοῦ ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν Ἀθηνῶν ἐκ τῶν στρατευμάτων Κατοχῆς. Ἡ τελετή θά γίνῃ τήν 11ην π.μ. ἐπί τῆς Ἀκροπόλεως, μέ ἔπαρσιν τῆς σημαίας καί ἄλλας ἐκδηλώσεις. Νεάνιδες τοῦ Λυκείου τῶν Ἑλληνίδων, πρόσκοποι καί μαθηταί θά πλαισιώνουν τήν τελετήν, τμῆμα δέ τοῦ στρατοῦ καί ἡ φιλαρμονική τοῦ δήμου θά ἀποδώσουν τιμάς. Ἐκλήθησαν νά παραστοῦν ὁ Βασιλεύς, ὁ Διάδοχος, ὁ πρόεδρος καί τά μέλη τῆς Κυβερνήσεως, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί ἄλλοι ἐπίσημοι.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ