Τελειώνει τό ζοφερό θερινό ἰντερμέδιο

Νά μᾶς συμπαθᾶτε, ἀγαπητή κυβέρνησις, ἀλλά ἔχετε ἀκολουθήσει λανθασμένη τακτική γύρω ἀπό τό θέμα τῶν μέτρων γιά τόν περιορισμό τῆς πανδημίας

Ἐνῶ τά πήγατε μιά χαρά κατά τήν πρώτη φάση –καί ἐνῶ ἐσεῖς οἱ ἴδιοι προειδοποιούσατε γιά δεύτερη– ἀφήσατε νά σᾶς ξεφύγει τό, πολύ σοβαρό, ζήτημα τῆς χρήσεως τῆς μάσκας ἀπό ὅλο τόν ἐνεργό πληθυσμό. Κι ἔτσι δημιουργήθηκε καί τό κίνημα τῶν κατά συνείδηση συνωμοσιολόγων καί ἐχθρῶν τῆς λογικῆς, τό ὁποῖο ἀνήγαγε τό «ὄχι μάσκα» σέ σύνθημα λαϊκό καί –δυστυχῶς– βρῆκε ὀπαδούς… Ἐκεῖ, ὅμως, πού γίνεται «τῆς τρελῆς» μέ τό συγκεκριμένο θέμα, εἶναι τό –ξέφραγο ἀμπέλι– διαδίκτυο. Μοῦ ἔλεγε φίλος, τοῦ ὁποίου τήν σοβαρότητα καί ἀξιοπιστία βεβαιῶ, ὅτι ὑπάρχει γνωστός του –παλαιός του συνεργάτης– ὁ ὁποῖος ζεῖ ἀπό χρόνια στήν Φλόριδα τῶν ΗΠΑ, ἀλλά μετέχει –ὡς Ἕλλην, φυσικά– στίς ὁμάδες «κατά τῆς μάσκας» στό διαδίκτυο καί καταφέρεται λαῦρος κατά τῶν λοιμωξιολόγων καί τῆς κυβερνήσεως. Ἀπό ποῦ; Ἀπό μιά ξένη χώρα, ἡ ὁποία ἔρχεται πρώτη σέ θανάτους ἀπό ἰό!

«Καί δέν σοῦ εἶπα τό καλύτερο! Προχθές ἀνέβασε ἕνα δημοσίευμα μέ φοβερές –καί ἀστήρικτες– καταγγελίες κατά τῶν μέτρων τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως μέ τό σύνθημα “Ἀφῆστε ἥσυχα τά παιδιά μας”! Μόνο πού ὁ ἴδιος δέν ἔχει ἀποκτήσει παιδιά!»…

Αὐτούς, λοιπόν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τόν τρόπο –καί τόν σκοπό– τους νά δημιουργοῦν ρήγματα στήν κοινωνία ἀλλά καί στήν προσπάθεια τῶν κυβερνήσεων νά κρατήσουν μακρυά τόν θανατηφόρο ἰό, ἔπρεπε νά τούς ἔχουμε προλάβει, μέ μία τεράστια «καμπάνια» στήν τηλεόραση, τά ραδιόφωνα καί τόν Τύπο. Μία «καμπάνια» στή γλῶσσα τῶν παιδιῶν, μία ἄλλη στή γλῶσσα τῶν νέων (ὅλες στό πνεῦμα τῆς ψηφιακῆς ἐποχῆς), μία στή γλῶσσα τῶν γονέων (κάτι σε …ἀνάμικτο) καί μία γιά τήν τρίτη –καί πιό ἐπικίνδυνη νά νοσήσει– ἡλικία. Φυσικά, δέν χρειάζεται νά ὑπάρξει ἐπιβάρυνση οἰκονομική γιά τό κράτος, ἀφοῦ μιά «καμπάνια» ὑπέρ τοῦ δημοσίου συμφέροντος, μέ μία ἀπόφαση τοῦ ΕΣΡ (πού εἶναι λογικό νά ληφθεῖ) μεταδίδεται καί προβάλλεται ἀπό ὅλα τά μέσα δωρεάν! Εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ὁ Πρωθυπουργός ἔχει ἀντιληφθεῖ ὅτι ἡ ἐμφάνιση τοῦ –κατά τά ἄλλα συμπαθοῦς καί ἀξίου– Νίκου Χαρδαλιᾶ δέν πείθει καί δέν καθοδηγεῖ πλέον. Κι ἄν μέ ρωτήσετε ποιός «ἔπεισε» περισσότεροι ἀπό τόν καθένα, θά σᾶς ἔλεγα ὅτι ἐκεῖνο τό μήνυμα μέ τόν Σπῦρο Παπαδόπουλο ἦταν καταπληκτικό! Τέτοια μηνύματα, μέ πρόσωπα πού ἔχουν «πέρασμα» στό εὐρύ κοινό, χρειάζονται καί ὄχι ἀπειλές γιά πρόστιμα (τά ὁποῖα ἀμφιβάλλουμε ἄν θά εἰσπραχθοῦν καί πότε) καί γιά εἰσαγγελικές παρεμβάσεις. Βεβαίως, πέλεκυς στούς «παρτάκηδες» καί στούς ἐξ ἐπαγγέλματος «σαματατζῆδες», ἀλλά καί κατανόηση γιά τούς ἐπιχειρηματίες.

Μιλοῦσα μέ σπουδαῖο ξενοδόχο τῆς Μυκόνου. «Ὅ,τι βγάλαμε ἐφέτος, τό βγάλαμε ἀπό τά ἑστιατόρια τοῦ ξενοδοχείου, ὅπου ἔρχονται κάθε βράδυ πολλοί ξένοι καί Ἕλληνες. Στίς δώδεκα παρά τέταρτο οἱ ξένοι ἔχουν πληρώσει καί ἔχουν φύγει (αὐτοί πάντα δειπνοῦν νωρίτερα.) Οἱ Ἕλληνες ζητοῦν “νά σβήσουμε τά φῶτα καί νά τούς ἀφήσουμε καμμιά ὥρα ἀκόμη”» μοῦ εἶπε… Ἄντε, νά τελειώσει τό καλοκαιρινό ζοφερό ἰντερμέδιο, νά δοῦμε τί μᾶς ἐπιφυλάσσει τό φθινόπωρο…

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ