Τά «ὀχτάρια», τά «ἑφτάρια» καί τό μέλλον

Παλαιομοδίτη καί «σκουριασμένο» δέν μέ λές

Συντηρητικός εἶμαι, καί καμάρι μου. Ἀλλά ὅσο καί νά θές νά μοῦ περάσεις τόν «νέο τρόπο ἐκπαίδευσης», μέ ἑπτά καί μέ ὀκτώ (καί, ἄριστα τό εἴκοσι) στά πανεπιστήμια, δέν τό χωνεύω! Δηλαδή νά εἰσάγεσαι στήν Φιλοσοφική Σχολή μέ μέσο ὅρο βαθμολογίας ὀκτώ (8) στίς Εἰσαγωγικές, δέν τό καταλαβαίνω! Ὅπως δέν καταλαβαίνω καί τό πῶς μπορεῖς νά εἰσαχθεῖς μέ βαθμολογία «ἑπτά» στήν Μαθηματική.

Θά μοῦ πεῖς τώρα, μά, «ἄν δέν εἰσάγονταν μέ “ἑπτά” στήν Φιλοσοφική καί ἄν δέν ἀποφοιτοῦσαν πολλοί μέ “πεντάρια” λόγω πολιτικῆς καί κομματικῆς ἰδιότητος, πῶς θά εἴχαμε τά “στουρνάρια” πού κάθε τόσο ἀκοῦμε νά πετοῦν “μαργαριτάρια” ἀπό τήν τηλεόραση, τό ραδιόφωνο ἤ ἀκόμη καί ἀπό τό βῆμα τῆς Βουλῆς»;

Εὕρισκες ἐπιτυχόντα στά Πανεπιστήμια μέ μέσο ὅρο βαθμολογίας κάτω ἀπό δεκαπέντε; Μποροῦσες νά διανοηθεῖς ὅτι θά εἰσαχθεῖς σέ Ἀνώτατο Ἐκπαιδευτικό Ἵδρυμα τῆς χώρας ἄν δέν ἔγραφες καλά σέ ὅλα τά μαθήματα ἤ πολύ καλά σέ ὅλα καί καλά σέ ἕνα; Καί πάλι θά μοῦ πεῖς, «καί μποροῦσες ποτέ νά διανοηθεῖς ὅτι θά ἔκανες μάθημα σέ μιά αἴθουσα-ἀχοῦρι ἤ ὅτι ἐκεῖ πού θά γινόταν μάθημα στό ἀμφιθέατρο θά εἰσέβαλε μιά ὁμάδα “μπαχαλάκηδων” καί θά περιέλουε τόν καθηγητή μέ σκουπίδια»; Πεῖτε με «ὀπισθοδρομικό», ἀλλά ὁ λαός λέει «τό ἕνα φέρνει τό ἄλλο». Καί αὐτή ἡ ὑποβάθμιση τῶν ΑΕΙ ἔχει ἄμεση σχέση καί μέ τό σύστημα καί μέ τόν τρόπο εἰσαγωγῆς τῶν νέων σέ αὐτά. Μήπως εἶναι ἄδικο τό σύστημα τῶν εἰσαγωγικῶν; Νά τό ξανασκεφτοῦμε καί νά τό ἀλλάξουμε. Ἀλλά νά διασφαλίσουμε ὅτι δέν θά εἶναι σύστημα «ὅλοι μαζί στόν Ἅγιο Παντελεήμονα». Οὐδείς μᾶς λέει ὅτι πρέπει ὅλοι οἱ νέοι μας νά γίνουν ἐπιστήμονες.

Νά γίνουν, ἄν ἔχουν τά προσόντα. Ἀλλά μέ «ἑφτάρια» νά εἰσάγεσαι καί νά φοιτᾶς στά Πανεπιστήμια, τό βλέπω ὀλίγον παράδοξο…

Καί μήν μέ ρωτᾶτε τί γινόταν παλαιότερα. Ὑπῆρχαν οἱ Τεχνικές Σχολές, ὑπῆρχαν οἱ Ἰδιωτικές Σχολές Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, πού ἔβγαλαν ἱκανότατους Πλοιάρχους καί Μηχανικούς, πολλοί ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι σήμερα ἐπιτυχημένοι πλοιοκτῆτες, ὑπῆρχε ἡ «Σιβιτανίδειος», ὑπῆρχε τό «Μικρό Πολυτεχνεῖο», ὑπῆρχε ἡ ΣΕΛΕΤΕ, κι ὕστερα ὑπῆρξαν τά ΤΕΙ. Ἀλλά μέ «ἑφτάρια» δέν ἔμπαινες σέ ΑΕΙ, πού νά εἶχες τόν Θεό μπάρμπα!

Καί μέ τίς ὡς ἄνω σχολές εἴχαμε καί ἄξιους ὑπεργολάβους, εἴχαμε ὑπομηχανικούς, ἀλλά εἴχαμε καί ἄριστους τεχνῖτες, ἠλεκτρολόγους, μηχανικούς αὐτοκινήτων, ὑδραυλικούς. Αὐτούς πού δέν ἔχουμε τώρα καί πού ἔχουν ἀφήσει τά ὑψηλά μεροκάματα στούς ἀνθρώπους πού μᾶς ἦλθαν ἀπό τό πρώην «ἀνατολικό μπλόκ»…

Δέν ξέρω τί σκέπτεται τό Ὑπουργεῖο Παιδείας. Μπορεῖ ἐγώ τελικά νά κάνω λάθος καί τά νέα συστήματα νά θεωροῦν τίς βαθμολογικές ἐπιδόσεις «δευτερεῦον θέμα». Ἀλλά ἀκόμη δέν μπορῶ νά καταλάβω πῶς ἕνας μαθητής πού δέν μπορεῖ νά γράψει ἐπάνω ἀπό τήν «βάση» μπορεῖ νά ἀναλάβει αὔριο τό βάρος τῆς μορφώσεως τῶν νεοτέρων.

Μακάρι νά κάνω λάθος, μακάρι νά εἶναι ἀλλοιῶς τά πράγματα. Ἀλλά ἡ μέχρι τώρα ἐμπειρία ἄλλα λέει…

Απόψεις

Η Αθήνα στις παραμονές της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Το άγνωστο παρασκήνιο και οι άνθρωποι που προετοίμασαν την επόμενη ημέρα

Στα βήματα των σύγχρονων Αποστόλων

Εφημερίς Εστία
Σε δύο διαφορετικές γωνιές του κόσμου, η ίδια πραγματικότητα: φτώχεια, πείνα, εγκατάλειψη, αλλά και άνθρωποι που αρνούνται να προσπεράσουν τον πόνο του άλλου

12 Οκτωβρίου 1944: Οι λησμονημένοι της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Ο δήμαρχος Αθηναίων Αριστείδης Σκληρός και ο στρατιωτικός διοικητής Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος

«Ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν»

Εφημερίς Εστία
1827. Ἀφοῦ ὁ Καποδίστριας ἐξελέγη Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, μεταβαίνει στήν Γενεύη. Ἐκεῖ, ἕνας Φίλος σπεύδει νά τόν συγχαρεῖ.

Τό Γυμνάσιο Θέρμου, λιθίνη κιβωτός 100 ἐτῶν μέ «αἴθουσες ἐργαστήρια ὀνείρων», πρωτοπορεῖ!

Εφημερίς Εστία
Ποιήματα καί φωτογραφίες ἐπί τῶν τοίχων, «σχολικές θεατρικές παραστάσεις, μουσικές καί ποιητικές βραδιές, ἐκθέσεις, βραβεύσεις, τά ντοκυμανταίρ καί τά καινοτόμα προγράμματα» καθιστοῦν τό σχολεῖο πρότυπο ἵδρυμα συνολικῆς Παιδείας ἐν Ἑλλάδι