Τά Γλυπτά καί ὁ Παρθενών ἀνήκουν στήν Ἑλλάδα

Ἡ ἀπαράδεκτη στάση τοῦ «μαχαραγιᾶ-πρωθυπουργοῦ» τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου ἔναντι τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς χώρας μας σχολιάσθηκε ποικιλοτρόπως στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως.

Βεβαίως, ἀκούστηκε καί ἡ σαχλή ἄποψη τῶν «προοδευτικῶν δυνάμεων», κατά τήν ὁποία τά γλυπτά δέν εἶναι δικά μας, καί ὁ Παρθενών ἀνήκει στόν παγκόσμιο πολιτισμό. Ξεχώρισα καί κοινοποιῶ τά γραπτά δύο φιλτάτων προσώπων. Τοῦ Κωνσταντίνου Τριανταφυλλάκη καί τῆς Εἰρήνης Κακουλίδου.

Γράφει ὁ πρῶτος: «Τί θά πεῖ “σέ ποιόν ἀνήκουν τά Γλυπτά τοῦ Παρθενῶνα”; Ὁ Παρθενῶνας καί τά γλυπτά του εἶναι δημιούργημα τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος τῆς Ἀρχαίας Ἀθήνας. Δέν ἔπεσαν ἀπό τόν …οὐρανό…

Φιλοτεχνήθηκαν μάρμαρο-μάρμαρο ἀπό τήν ἰδιοφυΐα τοῦ Φειδία καί τῶν μαθητῶν του! Φειδίας σημαίνει φῶς τοῦ Δία! Ἦταν Δημόσιο ἔργο τῆς Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας τοῦ Περικλῆ! Ὅμως, ὁ Παρθενῶνας εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς κορύφωσης τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Βῆμα-βῆμα, ὄργος-ὄργος, ἀπό τά Κυκλαδικά Εἰδώλια, μέσα ἀπό σκοτεινές ἐποχές, μέσα ἀπό πολέμους καί θυσίες, ὁ Ἑλληνικός πολιτισμός ἔφτασε στόν κολοφῶνα του, στόν Παρθενῶνα! Ὡς ἐκ τούτου ὁ Παρθενῶνας καί τά Γλυπτά του ἀνήκουν στήν Ἑλλάδα! Εἶναι ἔργο καί κληρονομιά Ἑλλήνων! Ἔγινε παγκόσμιο σύμβολο πολιτισμοῦ ἐπειδή ἐκφράζει τήν ἀπόλυτη ἁρμονία καί τό ἀνυπέρβλητο κάλλος! Ἀλλά εἶναι καί παραμένει δημιούργημα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ!

Ὁ βέβηλος καί ἱερόσυλος Ἔλγιν ἀσέλγησε ἐπί τῆς τελειότητας καί τῆς ἁρμονίας τοῦ Παρθενῶνος. Εἶναι ὁ πιό αἰσχρός κλέφτης στήν παγκόσμια ἱστορία. Τό Βρετανικό Μουσεῖο δέν εἶναι τίποτα ἄλλο παρά ἕνας σεσημασμένος κλεπταποδόχος»…

Καί ἡ Εἰρήνη: «Text Box: Ἐμεῖς εἴμαστε τά μάρμαρα τοῦ Παρθενῶνα καί πάνω στά ἐπιφανῆ μας ἐρείπια οἰκοδομήθηκε ἡ ἐθνική μας ταυτότητα. Τά μάρμαρα εἶναι ὁ τόπος πού κατοικοῦμε, σπέρνουμε τό παρόν καί τό μέλλον καί χτίζουμε τά layers τῆς ἱστορίας μας. Ὁ ἀκέραιος Παρθενῶνας μέ τά γλυπτά τοῦ Φειδία πού τοῦ ἀνήκουν δικαιωματικά, δέν εἶναι μιά ἁπλή διαμάχη μουσείων, εἶναι ὑπαρξιακό ζήτημα. Τά μάρμαρα συμβολίζουν ὄχι μόνο τήν ἀκεραιότητα τοῦ κορυφαίου ἱστορικοῦ μας μνημείου ἀλλά καί τήν ταυτότητά μας, γι’ αὐτό ἐπιμένουμε.

Ὑπάρχουν νόμοι τρίτων πού ἀπαγορεύουν τή συμβολική μας ἕνωση μέ τήν ἐθνική ἱστορική μας μνήμη πού στό κάτω κάτω τεκμηριώνει ἡ γλῶσσα μας; Ὑπάρχει Ἰνδουιστής, Βρετανός πρωθυπουργός πού πιστεύει ὅτι μπορεῖ νά ἐξευτελίσει μέ τό νάζι τοῦ πολυεκατομμυριούχου ὄχι μόνο τούς Ἰνδούς καί τούς Βρετανούς ἀλλά καί τή θεμελιώδη ἑλληνική ταυτότητα; Πόσο μᾶλλον ὅταν ἡ ἴδια ἡ χώρα καταγωγῆς του, ἡ Ἰνδία, ζητάει πίσω κάποιες κλεμμένες πολιτισμικές της σφραγῖδες ἀπό τή ληστρική ἀποικιοκρατική Βρετανία πού τυχαίνει νά κυβερνᾶ σήμερα κατά λάθος καί δέν ξέρει γενικά τί τῆς γίνεται; Τή Βρετανία τοῦ Τσόρτσιλ πού ρέφαρε τούς ἀποικιοκρατικούς της ἐφιάλτες μέ τό αἷμα τῶν ἴδιων Βρετανῶν στόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Ἀναπολῶ τήν Ἀγγλία καί τό ἀγαπημένο σπιτάκι στό Λονδῖνο λίγο πρίν τό χάος πού δημιούργησε τό Brexit. Ὅμως ὅπου καί νά βρισκόμαστε, ἡ δική μας ψυχή κατοικεῖ στά ἀρχαῖα ἐρείπια, τά μοναδικῆς ὀμορφιᾶς διάσπαρτα μάρμαρα πού κληρονομήσαμε ὡς παρακαταθήκη τοῦ τόπου μας καί δέν κλέψαμε ἀπό κανένα. Γιά τήν κατοικία τῆς ψυχῆς τοῦ Σούνακ δέν ξέρω»…