Τά γεγονότα κρίνουν τήν μοῖρα τῶν πολιτικῶν

Διαβάζουμε αὐτές τίς ἡμέρες τήν φράση «Ἡ διπλωματία τῶν σεισμῶν». Πόσο λανθασμένη εἶναι αὐτή ἡ τοποθέτηση.

Ὅταν πρόκειται γιά ἀνθρώπινη τραγωδία, εἶναι λάθος νά ὁμιλεῖ κανείς περί διπλωματίας. Καί στήν περίπτωσή μας κάθε ἄλλο παρά «διπλωματική» εἶναι ἡ ἐπαφή τῶν δύο πλευρῶν, Ἑλλάδος καί Τουρκίας. Ἡ ἐπαφή, ἡ ἄμεση ἀποστολή τῶν ὁμάδων τῆς ΕΜΑΚ στίς σεισμόπληκτες περιοχές, ἡ αὐταπάρνηση καί ἡ τόλμη τῶν Ἑλλήνων διασωστῶν οὐδεμία «διπλωματική» χροιά εἶχαν.

Οὔτε, ἀσφαλῶς, ἐκεῖνοι πού σήκωσαν τά τηλέφωνα καί κινητοποίησαν ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ τίς ἁρμόδιες ἀρχές καί πρόσωπα, σκέφθηκαν ἐκείνη τήν στιγμή τόν ὅρο διπλωματία καί, ἀσφαλῶς, οὐδείς ἐξ ἐκείνων πού ἔδωσαν τίς ἐντολές, εἶναι διπλωμάτες. Συνήθως ἡ διπλωματία ἀναλαμβάνει ὑπηρεσία πολύ μετά τήν ἀνθρώπινη, φυσιολογική, αὐθόρμητη καί χαρακτηριστική τῶν ὑγιῶν ἀνθρώπων ἐπαφή.

Σᾶς βεβαιῶ, ἔχοντας διασχίσει ὁλόκληρη τήν Τουρκία, ἀπό ἄκρου εἰς ἄκρον, ὅτι ὁ τουρκικός λαός δέν αἰσθάνεται ἐχθρικά πρός τούς Ἕλληνες. Τό ἀντίθετο, μάλιστα, εἶναι πολύ φιλικός.

Βεβαίως, ὅταν μιά χώρα κυβερνᾶται ἀπό ἡγέτες πού βρίσκονται σέ διαρκῆ ἐθνικιστικό καί παράλογο παροξυσμό, εἶναι μοιραῖο νά ἐπηρεάζεται ἡ μερίδα ἐκείνη τοῦ λαοῦ ἡ ὁποία δέν ἔχει τήν δυνατότητα νά ἐνημερωθεῖ μέ ἄλλο τρόπο, ἐκτός ἀπό τά ΜΜΕ-μαριονέττες, τά ὁποῖα μέχρι σήμερα ἤλεγχε ἀπολύτως ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν.

Ὅταν τά ΜΜΕ σοῦ τριβελίζουν καθημερινά τό κεφάλι μέ σχόλια περί τῆς «ἐπιθετικῆς στάσεως τῆς Ἑλλάδος» καί μέ ψεύτικες πληροφορίες περί ἑλληνικῆς ἐπιβουλῆς κατά τῆς Τουρκίας, εἶναι φυσικό νά ἐπηρεασθεῖς.

Ἤρκεσε, ὅμως, μιά εἰκόνα ἀπό τίς περιοχές τῆς τραγωδίας, μέ τούς Ἕλληνες διασῶστες νά ἐπαναφέρουν στήν ἐπιφάνεια τῆς γῆς ἀνθρώπους πού εἶχαν ταφεῖ στά ἐρείπια τῶν «χάρτινων» κτηρίων, γιά νά πάει περίπατο ὅλη ἡ ἀνθελληνική προπαγάνδα τῶν τελευταίων ἐτῶν…

Ἐπιτρέψετε μου ἐπίσης, ἔχοντας γνωρίσει ἀπό κοντά τόν Πρόεδρο Ἐρντογάν ὡς δήμαρχο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, νά βεβαιώσω ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού βλέπαμε μέχρι πρό ὀλίγων ἡμερῶν στήν τηλεόραση, οὐδεμία σχέση ἔχει μέ τόν μετριοπαθῆ ἄνθρωπο ἐκείνων τῶν ἡμερῶν.

Ἡ μετάλλαξη τήν ὁποία ἔχει ὑποστεῖ ὁ πρόεδρος Ἐρντογάν εἶναι ἄξια μελέτης. Εἶναι, ὅμως, ἕνα γεγονός. Καί τώρα, ἔπειτα ἀπό ἕναν σεισμό πολύ μεγαλύτερο ἀπό ἐκεῖνον πού τόν ἔφερε στήν ἐξουσία, θά ἔχουμε –γιά ὅσο διάστημα παραμείνει πρόεδρος– μιά ἀκόμη μετάλλαξη, καθώς τό χτύπημα τοῦ Ἐγκέλαδου δέν ἀφήνει περιθώρια γιά ψευτοπαλληκαρισμούς καί δέν εὐνοεῖ τήν δημιουργία κλίματος φανατισμοῦ.

Χωρίς νά τονίσουμε τήν παντοδυναμία τῶν στοιχείων τῆς φύσεως, τά ὁποῖα εἶναι ἱκανά νά ἀλλάξουν καταστάσεις καί συνθῆκες ἀπό τήν μία στιγμή στήν ἄλλη, θά ποῦμε μόνον ὅτι σήμερα ὁ πανίσχυρος Ταγίπ Ἐρντογάν προσεύχεται, ἱκέτης στήν Μοῖρα, καί τήν παρακαλεῖ νά τόν ἀντιμετωπίσει μέ τήν μεγαλύτερη δυνατή ἐπιείκεια.

Οἱ δεκάδες χιλιάδες τῶν νεκρῶν –καί ὁ συνεχῶς αὐξανόμενος ἀριθμός– ἀλλά καί ἡ ἐγκληματική συμπεριφορά τῶν προεδρικῶν ἐργολάβων, πού ἔχτισαν ὁλόκληρα συγκροτήματα «στόν ἀέρα», εἶναι βάρος πού εἶναι ἀδύνατο νά σηκώσει ἕνας πολιτικός μέ εἴκοσι χρόνια στήν ἐξουσία.

Ἐμεῖς, πάντως, εἴμαστε μέ τούς πάσχοντες καί τούς ἀδυνάτους Τούρκους, πού θά ἀργήσουν πολύ νά σηκώσουν κεφάλι. Γι’ αὐτό καί ὀφείλουμε νά τούς στηρίξουμε, μέ κάθε τρόπο!