«Σύσκεψις ὁπλαρχηγῶν»…

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΟΙ ΕΝΟΠΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ

Ἀπό τό Ἰπόχ τῆς Κεντρικῆς Μαλαισίας τηλεγραφοῦν:
«Ἐζητήθη ἀπό τά 40 μέλη τῆς Βουλῆς τοῦ ὑπαναπτύκτου κράτους Τεράκ, ὅπως τοῦ λοιποῦ μή φέρουν μεθ’ ἑαυτῶν τά ὅπλα των κατά τάς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, «πρός ἀποφυγήν ἀνεπιθυμήτων ἐπεισοδίων».

Αὐτή, δηλαδή, δέν ἦτο Βουλή, ἀλλά σύσκεψις ὁπλαρχηγῶν! Ἄς εἶναι, ὅμως: Καί χωρίς ὅπλα, θά εἶναι δυνατόν νά δημιουργηθοῦν ἐπεισόδια –ἀκόμη καί μέ… ποτήρια, ὅπως εἰς τήν Βουλήν τῶν ὑπαναπτύκτων Ἑλλήνων τῆς «Ἔ, ρέ»!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΘΗΛΕΙΣ ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΕΙΣ ΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ὑπό τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης ἀπεφασίσθη ἡ πρόσληψις θηλέων εἰσπρακτόρων διά τά λεωφορεῖα τῆς Μακεδονικῆς πρωτευούσης. Ἡ ἀπόφασις αὐτή προεκάλεσε τάς διαμαρτυρίας τοῦ Συνδέσμου Προσωπικοῦ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων, ὅστις, δι’ ὑπομνήματός του πρός τό Ἐργατικόν Κέντρον ζητεῖ ὅπως πρό πάσης προσλήψεως γυναικῶν εἰσπρακτόρων ρυθμισθῇ ἡ θέσις τῶν ἐργαζομένων ἀνδρῶν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ