Σάββατον, 9 Ἰανουαρίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΟΙ 45

«Μέ πενῆντα “διαταράξεις τῆς κοινῆς ἡσυχίας” ἀπησχολήθη τήν νύκτα τῆς Πέμπτης ἡ Ἄμεσος Δρᾶσις. Αἱ 49 ἀπό αὐτάς ἐσημειώθησαν εἰς οἰκίας ἑορταζόντων Γιάννηδων καί ἡ μία ἀπό ἐπεισόδιον γαμβροῦ καί πενθερᾶς». Διατί, ὅμως, 49; Ἔπρεπε, μᾶλλον, νά ἦσαν… 45 οἱ Γιάννηδες, πού ἑώρταζαν θορυβωδῶς καί εἶχαν ὅλοι μαζῇ ἑνός κοκκόρου γνῶσι!… Ἀλλά, τοὐλάχιστον, ὁ κόκκορας διαταράσσει μέν τήν κοινήν ἡσυχίαν, ἀλλά μόνον τήν αὐγήν –ὅταν εἶναι πλέον καιρός διά τήν πρωινήν ἔγερσιν…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΝΕΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ
ΝΤΑΚΑΡ.

Νέον φάρμακον, διά τοῦ ὁποίου θά μεταβληθῇ ριζικῶς, ὁ τρόπος προστασίας τοῦ ἀνθρωπίνου ὀργανισμοῦ ἐκ τῆς ἑλονοσίας, μελετᾶται εἰς Σενεγάλην ὑπό τῶν ἐπιστημόνων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Ντακάρ. Πρόκειται περί ἑνός φαρμάκου χορηγουμένου δι’ ἐνδομυϊκῆς ἐνέσεως, ἱκανοῦ νά προστατεύσῃ ἐκ τῆς ἑλονοσίας τόν ὀργανισμόν ἐπί ἐννέα μῆνας. Τό μοναδικόν μέσον προστασίας ἐκ τῆς ἀσθενείας αὐτῆς συνίστατο μέχρι τοῦδε εἰς τήν λῆψιν δισκίων κινίνης. Ἡ μέθοδος αὐτή ἦτο ἐντελῶς ἀνέφικτος διά τούς ἀγροτικούς πληθυσμούς.

*Ἐπειδή ἡ 10η Ἰανουαρίου 1965 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 9ης Ἰανουαρίου 1965.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ