Σάββατον, 6 Φεβρουαρίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
O «ΑΡΤΟΣ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ»

«Τυποποιημένην ποιότητα ἄρτου πολυτελείας» σκέπτεται νά καθιερώσῃ, πολύ συντόμως, ἡ Κυβέρνησις∙ καί ἡ σχετική ἀνακοίνωσις προσθέτει, ὅτι «ἡ διαφορά τιμῆς τοῦ σημερινοῦ λευκοῦ ἄρτου καί τοῦ ἄρτου πολυτελείας θά εἶναι ἐλαχίστη», καί θά παρουσιάζεται, ἐπίσης, ἄλλος ἄρτος, «πρός ἐξυπηρέτησιν τῶν λαϊκῶν τάξεων». Ὅλα αὐτά, ὅμως, καί συγκεχυμένα εἶναι, καί ὕποπτα∙ τό συμπέρασμα δέ ἀπό τήν ἀνακοίνωσιν εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νά ἀκριβήνῃ τό ψωμί –ἐφ’ ᾧ καί προβαίνει εἰς τήν διχοτόμησίν του: εἰς ἄρτον πολυτελείας καί ἄρτον… Λαοκρατίας!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Αὔριον, ἡ Ἕνωσις Κέντρου θά τελέσῃ τό ἐτήσιον μνημόσυνον τοῦ ἀειμνήστου Σοφ. Βενιζέλου, ἐπί τοῦ τάφου του, εἰς τό Ἀκρωτήρι τῶν Χανίων. Εἰς τό μνημόσυνον θά παραστοῦν τά μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ ἐκλιπόντος, ὑπουργοί καί πολλοί βουλευταί. Τόν κ. Πρωθυπουργόν θά ἐκπροσωπήσῃ ὁ ὑπουργός Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Δ. Παπασπύρου. Τόν ἐπιμνημόσυνον θά ἐκφωνήσῃ ὁ ὑπουργός κ. Π. Βαρδινογιάννης.

* Ἐπειδή ἡ 7η Φεβρουαρίου 1965 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 6ης Φεβρουαρίου 1965.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ