Σάββατον, 5 Αὐγούστου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΗΣ «ΛΟΛΛΟ»

«Ἠρώτησαν τήν Λολλομπρίτζιντα “Ποιόν Σοβιετικόν συγγραφέα προτιμᾶτε” “Τόν Παστέρ…”, ἠθέλησε νά εἰπῇ ἡ ἠθοποιός, ἀλλά δέν ἐπρόλαβε νά τελειώσῃ. Ἕνα μέλος τῆς Ἰταλικῆς ἀντιπροσωπείας τήν ἀγριοκύτταξε, καί τότε ἡ ἠθοποιός, ἐπιστρατεύουσα τό ὡραιότερον χαμόγελόν της, διώρθωσε τό λάθος της: «Χμ… Θέλω νά πῶ τόν Σολόχωφ».

Ἀλλά διατί ἀγρίεψεν ὁ Ἰταλός συνοδός τῆς Λολλομπρίτζιντα; Ὅταν ἡ ἀγραμματωσύνη ἔχη τόσον ὡραίας… καμπύλας καί τόσα ἄλλα θέλγητρα, κανείς δέν τήν παρεξηγεῖ!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η «ΜΗΔΕΙΑ»

Εἰς τό θέατρον τῆς Ἐπιδαύρου δίδεται αὔριον ἡ παράστασις τῆς ὄπερας τοῦ Κερουμπίνι «Μήδεια» μέ ἑρμηνεύτριαν τήν Μαρίαν Κάλλας. Συμμετέχουν καί ὁ τενόρος Τζών Βίκερς τοῦ Κόβεν Γκάρντεν καί ὁ βαθύφωνος Γκιουζέππε Μοντέστι. Ἐπίσης συμμετέχουν οἱ καλλιτέχναι τῆς Λυρικῆς Σκηνῆς Σ. Γαλαντζῆ, Α. Μορφονιοῦ, Α. Μαραγκάκη, Α. Δρακοπούλου καί ὁ κ. Γ. Ζάκκας. Τήν μεγάλην ὀρχήστραν διευθύνει ὁ διάσημος μαέστρος Νικ. Ρετσίνιο. Ἡ σκηνοθεσία ὀφείλεται εἰς τόν Ἀλ. Μινωτῆν καί αἱ σκηνογραφίαι εἰς τόν Γ. Τσαρούχη.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.