Σάββατον, 4 Ἰανουαρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ

Εἰς τήν καλλιτεχνικήν στήλην ἀπογευματινῆς συναδέλφου διαβάζομεν: «Οἱ ἐκδόται καί βιβλιοπῶλαι τῆς Ἑλλάδος ἐξαίρουν τήν ἐκλογικήν ἐπιτυχίαν ἑνός γνωστοῦ ἐκδότου, τονίζοντες, ὅτι διά πρώτην φοράν, εἰσῆλθεν εἰς τήν Βουλήν ἐκπρόσωπος τοῦ κλάδου των». Δεδομένου, ὅμως, ὅτι ἐπίκειται ἡ διάλυσις τῆς Βουλῆς, πολύ ἀργά ἐσκέφθησαν οἱ ἐκδόται νά τόν συγχαροῦν! Ἄς τοῦ εὐχηθοῦν, τοὐλάχιστον, νά ξαναβγῇ… εἰς τήν νέαν ἔκδοσιν!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΝΕΑ ΣΧΟΛΗ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

Ἐντός τῶν ἡμερῶν θά τεθῇ ὁ θεμέλιος λίθος τῆς ἀνεγειρομένης νέας Σχολῆς ἐκπαιδεύσεως μηχανικῶν ἐμπορικῶν πλοίων. Ἡ νέα σχολή θ’ ἀνεγερθῇ εἰς τόν χῶρον τῆς Ἑταιρείας τῶν Ἑλληνικῶν Ναυπηγείων Σκαραμαγκᾶ, δαπάναις τοῦ ἐφοπλιστοῦ κ. Νιάρχου. Τό κτίριον θά καλύπτῃ 1.200 τετραγωνικά μέτρα, θά περιλαμβάνῃ δέ τέσσαρες αἴθουσας διδασκαλίας. Ἡ ὅλη δαπάνη προϋπελογίσθη εἰς 3.150.000 δραχ. Εἰς τήν ἐν λόγῳ σχολήν θά ἐκπαιδεύονται 160 μαθηταί ἐτησίως ὑποψήφιοι δι’ ἐμπορικά πλοῖα.

*Ἐπειδή ἡ 5η Ἰανουαρίου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 4ης Ἰανουαρίου 1964.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ