Σάββατον, 30 Μαΐου 1964

O ΚΟΣΜΟΣ
ΠΕΙΡΑΤΟΚΡΑΤΙΑ

Μετά τούς 600 «πειρατάς», μετά τῶν ὁποίων «ἐσυνθηκολόγησεν» ἡ Κυβέρνησις, μεταδίδεται ἐκ Λαρίσης, ὅτι οἱ ἐκεῖ «πειραταί» ἐπεβιβάσθησαν τῶν αὐτοκινήτων των καί κατευθύνωνται εἰς Καστρί, διά νά διαμαρτυρηθοῦν, ἐπειδή δέν περιελήφθησαν εἰς τήν δοθεῖσαν συμβιβαστικήν λύσιν. Ἐν τῷ μεταξύ δέ, οἱ ὁδηγοί ταξί ἀπειλοῦν «ἀντισυγκέντρωσιν»∙ καί τονίζουν ὅτι «Ἡ Κυβέρνησις ἄγεται ἀπό τούς πειρατάς». Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἄγεται ἀπό τόσους, ὥστε δέν ἀποκλείεται νά τήν ἔχουν τοῦ χεριοῦ των καί οἱ πειραταί!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΟΙ ΚΕΦΑΛΛΗΝΕΣ
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ

Τά ἐν Ἀθήναις Κεφαλληνιακά Σωματεῖα «Φίλοι τῆς Κεφαλληνίας», «Τουριστικός Σύλλογος Λιβαθώ» καί «Ἀνδρέας Λασκαρᾶτος», συνεκρότησαν εἰδικήν ἐπιτροπήν διά τόν ἑορτασμόν τῆς 100ετηρίδος τῆς Ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου. Ἀπεφασίσθη, μεταξύ ἄλλων, ἡ συγκέντρωσις τῶν ἐν Ἀθήναις Κεφαλλήνων εἰς συνεστίασιν πρός διατύπωσιν ψηφίσματος διαμαρτυρίας διά τόν πενιχρόν ἑορτασμόν τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ γεγονότος τῆς 100ετηρίδος τῆς Ἑνώσεως καί τῆς ὑποτιμήσεως τῆς νήσου ὡς πρωταγωνιστρίας εἰς τόν ἀγῶνα.

* Ἐπειδή ἡ 31η Μαΐου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 30ῆς Μαΐου 1964.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ