Σάββατον, 22 Αὐγούστου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΔΗΛΗΤΗΡΙΟΝ
ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ

«Ἑπτά ἄτομα κινδυνεύουν εἰς τό νοσοκομεῖον Πατρῶν, συνεπείᾳ τροφικῆς δηλητηριάσεως. Οἱ παθόντες, κάτοικοι τοῦ Σουλίου Πατρῶν ἔφαγον γλυκίσματα, τά ὁποῖα ἐκόμισεν ἀπό τάς Ἀθήνας ἀφιχθεῖσα συγγενής των». Ἀλλά τί ἰδέα ἦτο αὐτή, μέ τόσην ζέστην νά μεταφέρουν μέ τό λεωφορεῖον γλυκίσματα ἀπό τάς Ἀθήνας, ἐνῷ ἐδῶ οἱ ἄνθρωποι, ἐπί τόπου, χωρίς μεταφοράν, τρομάζουν νά φᾶνε μίαν πάσταν, χωρίς νά μεταφερθοῦν κατόπιν εἰς τόν Σταθμόν Πρώτων Βοηθειῶν διά… πλύσιν τοῦ στομάχου;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΑΠΟΛΙΘΩΜΑΤΑ
ΠΙΓΚΟΥΪΝΩΝ-
ΓΙΓΑΝΤΩΝ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.

Ἀμερικανοί ἐπιστήμονες θά ἀρχίσουν ἀπό τοῦ προσεχοῦς ἔτους ἐξερευνήσεις μιᾶς περιοχῆς τῆς Ἀνταρκτικῆς, εἰς τήν ὁποίαν ἀνευρέθησαν ἀπολιθώματα πιγκουίνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον τό ὕψος ἀνθρώπου. Ἡ βάσις τῶν Ἀμερικανῶν ἐξερευνητῶν θά εἶναι ὁ σταθμός Πάλμερ ἐπί τῆς νήσου Ἀμβέρς, ἡ ὁποία κεῖται εἰς ἀπόστασιν 700 μιλίων νοτίως τοῦ ἀκρωτηρίου Χόρν καί 25 μιλίων μακράν τῆς δυτικῆς ἀκτῆς τῆς Ἀνταρκτικῆς χερσονήσου.

* Ἐπειδή ἡ 23η Αὐγούστου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 22ας Αὐγούστου 1964.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ