Σάββατον, 2 Ἰουλίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΛΛΟΙΜΟΝΟΝ ΤΟΥ!

Ἀπό τάς ἀθλητικάς εἰδήσεις: «Εἰς τό γήπεδον Ἀτρομήτου Περιστερίου θά διεξαχθῇ πρωτότυπος ἀγών μεταξύ ἐθνικῶν ὁμάδων κωφαλάλων ποδοσφαίρου Ἑλλάδος καί Γιουγκοσλαυΐας. Ὁ διαιτητής, ἀντί τῆς καθιερωμένης σφυρίκτρας θά κινῇ ἁπλῶς μίαν σημαιούλαν». Ἀλλοίμονόν του! Ἔχει νά φάῃ ξύλο τῆς χρονιᾶς του!… Διότι οἱ ὁμιλοῦντες ποδοσφαιρισταί ἱκανοποιοῦνται ὑβρίζοντες τόν διαιτητήν. Ἐνῷ οἱ ἀτυχεῖς κωφάλαλοι, πού δέν ἠμποροῦν νά ξεσπάσουν διαφορετικά, θά τόν τσακίσουν στό ξύλο!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΜΕΛΕΤΗ ΔΙ’ ΕΡΓΑ

Ὑπό τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπ. Γεωργίας καταρτίζεται μελέτη ἐκτελέσεως ἐγγειοβελτιωτικῶν, ἀποστραγγιστικῶν καί ἄλλων τεχνικῶν ἔργων, καθ’ ὅλον τό μῆκος τῆς λεκάνης ἀπορροῆς τοῦ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ. Ἡ δαπάνη θά ἀνέλθῃ εἰς 150 ἑκ. δρχ., καί θά ἀξιοποιηθῇ ὁλόκληρος ἡ περιοχή τῆς Λεβαδείας καί τοῦ Κωπαϊδικοῦ πεδίου, ἡ ὁποία θά μεταβληθῇ εἰς καλλιεργήσιμον ἔκτασιν.

*Ἐπειδή ἡ 3η Ἰουλίου 1960 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 2ας Ἰουλίου 1960.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ