Σάββατον, 2 Φεβρουαρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΑΙ ΝΗΣΟΙ ΦΙΤΖΙ

Ἐκ Λονδίνου τηλεγραφοῦν, σχετικῶς μέ τό ταξίδιον τῆς βασιλίσσης Ἐλισάβετ εἰς τάς νήσους Φίτζι: «…Ἀντιθέτως πρός τούς λαούς ὅλων σχεδόν τῶν ἀποικιακῶν ἐδαφῶν τῆς Μεγ. Βρεταννίας, οἱ κάτοικοι τῶν νήσων Φίτζι δέν θέλουν τήν ἀνεξαρτησίαν». Καθόλου περίεργος ἡ στάσις αὐτή τῶν κατοίκων τῶν νήσων Φίτζι, ἀφοῦ πρόκειται περί τῶν χειροτέρων ἀγρίων τῆς γῆς, ἐπιδιδομένων εἰς τό κυνήγιον ἀνθρωπίνων κεφαλῶν! Ὑπάρχει, ὅμως, καί μία ἄλλη νῆσος, πού ἠρνήθη τήν ἀνεξαρτησίαν: Ἡ Κύπρος τοῦ Μακαρίου, ἡ ὁποία μάλιστα ἐζήτησε τριπλήν Κατοχήν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΥΠΟΘΕΣΙΣ
ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ

Ἐγνώσθη ὅτι ἐντός τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος, ὁ ἀνακριτής τοῦ Η΄ τμήματος κ. Κυριακόγκωνας, θά ἀρχίσῃ τακτικήν ἀνάκρισιν ἐπί τῆς κατατεθείσης μηνύσεως κατά τριῶν ποδοσφαιριστῶν γνωστῆς ὁμάδος, ἐπί ἀποπλανήσει 14ετίδος κορασίδος. Ἐν τῷ μεταξύ, οἱ τρεῖς ποδοσφαιρισταί, οἱ ὁποῖοι ἀντέκρουσαν τήν κατηγορίαν θά καταθέσουν μηνύσεις διά τήν ἐναντίον των ἐξυφανθεῖσαν, ὡς ὑποστηρίζουν, σκεωρίαν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ