Σάββατον, 16 Μαΐου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΑ ΜΕΓΑΘΗΡΙΑ

Μᾶς γράφει φίλος ἀναγνώστης, ὅτι τά ὅσα ἐλέχθησαν περί τῆς καταστροφῆς τοῦ Ἀθηναϊκοῦ τοπίου, διά τῆς ἀνεγέρσεως πολυορόφων πολυκατοικιῶν γύρω ἀπό τήν Ἀκρόπολιν, εἰς πεῖσμα τοῦ λαμπροῦ ἐκείνου νόμου τοῦ ἀειμνήστου Κοτζιᾶ, ἰσχύουν καί διά τόν Λυκαβηττόν. Διότι ἐκεῖ οἱ ἐργολάβοι κτίζουν εἰς σοκκάκια, ὡς αἱ παρά τόν Λυκαβηττόν ὁδοί, τερατώδη οἰκοδομικά μεγαθήρια ὀκταώροφα καί δεκαώροφα, μέ τήν πρόφασιν, ὅτι τά κτίρια ταῦτα βλέπουν, τάχα, εἰς 2 δρόμους, ἔστω καί ἄν τό ἐνδιάμεσον κενόν δέν ὑπερβαίνῃ τά 20 μέτρα. Ἐρωτᾶται, λοιπόν: Εἰς ποίαν πόλιν –ὄχι ἱστορικήν, ὡς αἱ Ἀθῆναι, ἀλλά καί βάρβαρον καί ἀπολίτιστον– ἐπιτρέπονται τοιαῦτα αἴσχη εἰς βάρος τῆς ὑγείας τῆς πόλεως. Καί ἀφοῦ εἴμεθα εἰς τάς Ἀθήνας, τί κάμνει ἡ Κοσμητεία Ἐθν. Τοπίου;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΙΣ ΔΙΑ ΔΗΘΕΝ ΚΛΟΠΗΝ 15 ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ

Αἱ ἀστυνομικαί ἀρχαί, ἀνεστατώθησαν ἐξ ἀφορμῆς καταγγελίας ὅτι ἐκλάπησαν 15 ἀρχαῖα ἀγάλματα ἀπό τήν Στοάν Ἀττάλου. Τήν καταγγελίαν αὐτήν ἔκαμε πρός τήν Ὑπηρεσίαν Ἀμέσου Δράσεως τῆς Ἀστυνομίας, ὁ νυκτοφύλαξ τῆς Στοᾶς, ὁ ὁποῖος, ὀλίγην ὥραν, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ὑπηρεσίαν, διεπίστωσε ὅτι ἔλειπαν τά ἀγάλματα. Εὐθύς μετά τήν καταγγελίαν, μετέβη ἐπί τόπου ἰσχυρά ἀστυνομική δύναμις, διαπιστώσασα δέ καί αὐτή ὅτι δέν ὑπάρχουν τά ἀγάλματα. Ταυτοχρόνως, ὅμως, εἰδοποιήθη καί ὁ διευθυντής τῆς Στοᾶς, ὁ ὁποῖος ἀφιχθείς ἐπίσης ἀπεκάλυψεν ὅτι τά ἀγάλματα εἶχον μεταφερθῇ ἐνωρίς χθές εἰς πλησίον τῆς στοᾶς ἀποθήκην πρός καθαρισμόν.

Απόψεις

Νομικός μανδύας ἀπό τήν Ἐθνοσυνέλευση στίς διεκδικήσεις τῆς Τουρκίας

Εφημερίς Εστία
Bloomberg: Ἡ Ἄγκυρα νομοθετεῖ τίς διεκδικήσεις της εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος στίς θαλάσσιες ζῶνες τοῦ Αἰγαίου καί τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου

Ἡ παρακμή τοῦ συστήματος

Εφημερίς Εστία
Ζοῦμε τήν παρακμή τοῦ πολιτικοῦ μας συστήματος.

Συντηρητικός ἄνεμος πνέει στήν Ἀγγλία

Εφημερίς Εστία
Λονδῖνο.- Μπορεῖ οἱ ἐκλογές πού διεξήχθησαν προχθές στό Ἡνωμένο Βασίλειο νά ἦσαν δημοτικές-περιφερειακές, ὅμως δείχνουν τήν τροπή πού ἔχουν λάβει τά πράγματα καί μᾶλλον προδιαγράφουν τό ἀποτέλεσμα τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν τοῦ 2029, κατά τίς ὁποῖες ἡ ταυτοτική Δεξιά φαίνεται νά καταλαμβάνει τήν πρώτη θέση ὑποσκελίζοντας τά παραδοσιακῶς ἰσχυρά κόμματα τῶν Συντηρητικῶν καί τῶν Ἐργατικῶν, οἱ πολιτικές τῶν ὁποίων εἶχαν σχεδόν ὁμογενοποιηθεῖ.

Ὅταν ἡ λογική ἀρχίζει νά «πατινάρει» ἐπικίνδυνα

Δημήτρης Καπράνος
Τί θά γίνει, ἀλήθεια, μέ τήν μάστιγα τῶν «πατινιῶν»;

ΔΟΞΑ

Παύλος Νιρβάνας
Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 9 Μαΐου 1926