Ποιόν ρωτήσατε, κ. Πρωθυπουργέ;

ΕΙΧΑΜΕ ἤδη ἐπισημάνει, κατά τήν διάρκεια τῆς μακρᾶς προεκλογικῆς περιόδου, ὅτι οὔτε ἀπό τήν Νέα Δημοκρατία οὔτε ἀπό ἄλλο ἐκ τῶν λεγομένων «μεγάλων» κομμάτων ἀκούσαμε κάποια ἐξαγγελία πού νά ἀφοροῦσε στά ἐθνικά θέματα.

Γιά τήν Κύπρο, οὔτε συζήτησις! Ἀλλά καί κατά τήν παρουσίαση τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, οὐδεμία ἀναφορά ἐγένετο στίς προθέσεις της ὅσον ἀφορᾶ στήν διαχείριση τῶν ἐθνικῶν θεμάτων.

• Τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Ὑπῆρχαν βεβαίως ὑποψίες. Ὑπῆρχαν ἐνδείξεις. Ὁ κ. Γιῶργος Γεραπετρίτης, ὁ ὁποῖος, ἄν καί ἐξωκοινοβουλευτικός, ἐνελίχθηκε στήν ἐπίζηλη θέση τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν, εἶχε σχολιάσει κατά τό παρελθόν –ἀπό τῆς θέσεως τοῦ ὑπουργοῦ Ἐπικρατείας– τίς τουρκικές κινήσεις γιά ἔρευνες στό Αἰγαῖο, θέτοντας τίς «κόκκινες γραμμές» τῆς χώρας μας στά ἕξι μίλια τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων. Ὁ ἴδιος ἐν συνεχείᾳ καί, ἀπό τήν νέα του θέση, ἀνεφέρθη στήν ὑποστήριξη τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας, ἀλλά δέν εἶπε οὔτε λέξη γιά τά κυριαρχικά μας δικαιώματα πού ἐκτείνονται σέ ὅλον τό θαλάσσιο χῶρο πού ὑπόκειται στό FIR Ἀθηνῶν καί στήν ἑλληνική περιοχή εὐθύνης ἐρεύνης καί διασώσεως.

Θά μποροῦσε θά ἰσχυρισθεῖ κανείς ὅτι οἱ ὑποψίες πού ἐγείροντο ἀπό τίς δηλώσεις αὐτές εἶναι «ὑπερβολικές» καί νά τίς ἀπέδιδε σέ κακοπιστία. Ἐπισήμως ἄλλως τε ἡ Κυβέρνησις δέν εἶχε ἀνακοινώσει τίποτε. Οὔτε βεβαίως εἶχε ζητήσει τήν ἔγκριση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιά ὁποιαδήποτε ἀλλαγή στήν παγία ἐθνική πολιτική τοῦ «δέν διεκδικοῦμε μέν, ἀλλά καί δέν ὑποχωροῦμε.» Αὐτήν τήν ἔκφραση εἶχε χρησιμοποιήσει ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ἤδη ἀπό τό 1974 καί ὡς πρός τό «δέν ὑποχωροῦμε», ἡ συναίνεσις ἦταν πανεθνική. Καί ἄς μᾶς ἐπιτραπεῖ νά συμπεράνουμε ὅτι παραμένει ἔτσι.

Προφανῶς ὅμως καί δέν εἶναι γιά τόν κ. Μητσοτάκη. Ὁ ὁποῖος ἐπέλεξε τήν προχθεσινή τηλεοπτική του παρουσία γιά νά μᾶς πληροφορήσει ὅτι ὁ ἴδιος εἶναι ἕτοιμος νά προχωρήσει σέ ὑποχωρήσεις ἔναντι τῆς Τουρκίας. Ἡ «Ἑστία» τό ἔγραψε καί χθές, ἀλλά θά ἐπαναλάβουμε καί σήμερα τά λόγια του, τά ὁποῖα δέν ἀφήνουν περιθώρια παρερμηνείας: «Εἶναι πρός ὄφελος τῆς Ἑλλάδας νά ἐπιλύσει μέ δίκαιο τρόπο καί μέ γνώμονα τά διεθνές δίκαιο νά λύσει τή μεγάλη διαφορά μέ τήν Τουρκία; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ναί. Ὁποιαδήποτε συμφωνία αὐτοῦ τοῦ τύπου μπορεῖ νά συνεπάγεται κάποιες ὑποχωρήσεις ἀπό κάποιες θέσεις πού μπορεῖ νά ἀποτελοῦν τήν ἀφετηρία τῆς διαπραγμάτευσης».

Ὑποχωρήσεις μέ τήν «ἀφετηρία τῆς διαπραγμάτευσης»! Εἶναι τακτική αὐτή; Ἀλλά οὕτως ἤ ἄλλως, ἐάν ὁ κ. Μητσοτάκης ἐσκόπευε νά προβεῖ σέ «κάποιες ὑποχωρήσεις», γιά ποιόν λόγο δέν τό ἔθεσε προεκλογικά στούς ψηφοφόρους; Θά ἔπαιρνε τό ἐντυπωσιακό 41% ἄν εἶχε καταστήσει σαφεῖς τίς προθέσεις του;

Ἀλλά ὄχι μόνον δέν ἐρώτησε τούς Ἕλληνες, δέν ἐρώτησε οὔτε τήν Βουλή! Ἡ ψῆφος ἐμπιστοσύνης τήν ὁποία ἔλαβε ἀναφέρεται στά ὅσα περιελαμβάνοντο στίς προγραμματικές του δηλώσεις. Ὅπου περί ὑποχωρήσεων, οὔτε λέξις. Θά μοῦ πεῖτε, ἀκόμη καί ἄν εἶχε προαναγγείλει τίς προθέσεις του περί «ὑποχωρήσεων», θά ὑπῆρχε κάποιος ἐκ τῶν 158 βουλευτῶν του πού θά τόν κατεψήφιζε;

Σίγουρα ὄχι, ἀλλά αὐτό ἐμπίπτει στήν οὐδόλως δημοκρατική πρακτική ὅλων τῶν ἑλληνικῶν κομμάτων πού θέλουν τούς βουλευτές πειθήνιους χειροκροτητές τῶν ἀρχηγῶν τους. Ὁπότε τό ἐρώτημα παραμένει: Ποιόν ρωτήσατε, κ. Πρωθυπουργέ;

Ἀκούσαμε ὅμως καί τόν ὑπουργό Ἐπικρατείας, τόν κ. Μάκη Βορίδη, νά ὑποστηρίζει ὅτι τό «δέν ἔχω νά συζητήσω τίποτε, τά θέλω ὅπως τά θέλω ἐγώ, ποτέ δέν ἦταν θέση τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς.» Καί ποιά ἦταν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ θέσις τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς; Τό «ὑποχωρῶ»; Ἀλλά συνεχίζοντας ὁ ἴδιος μᾶς ἐπληροφόρησε ἀκόμη: «Προφανῶς ὅταν φέρνω μιά συζήτηση γιά ἐπίλυση διαφορᾶς καί δέχομαι ὅτι αὐτή ἀποτελεῖ διαφορά, τό πνεῦμα στή συζήτηση πρέπει νά εἶναι πνεῦμα ἐπιλύσεως τῆς διαφορᾶς». Διερωτήθηκε δέ ἄν «κανείς δέν κάνει μισό πόντο πίσω, τότε τί πᾶς νά κάνεις;». Μήπως νά μᾶς ἐνημέρωνε ἄν ἡ Τουρκία ἔχει κάνει «μισό πόντο πίσω»; Ἄν ἔχει ἄρει τό «casus belli» ἤ ἄν ἔστω ἔχει δείξει πρόθεση νά κάνει ὑποχωρήσεις ὅπως ἔχει κάνει ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός; Φυσικά καί οἱ Τοῦρκοι δέν ἔχουν ἀποκαλύψει τίς προθέσεις τους. Μόνον τίς διεκδικήσεις τους. Κάτι περισσότερο ξέρουν προφανῶς, ὅσον ἀφορᾶ στόν τρόπο διεξαγωγῆς διαπραγματεύσεων…