Πέμπτη, 30 Ἀπριλίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΑΝΤΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ

Ἀπό τόν συνεχιζόμενον χορόν τῶν διορισμῶν καί ἀπολύσεων τῆς φαυλοκρατίας τοῦ Κέντρου: «Ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Γ. Ἀθανασιάδης-Νόβας ἀπέλυσεν, ὡς ἐγνώσθη, 34 ἐκτάκτους ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς, τούς ὁποίους εἶχεν διορίσει ὁ προκάτοχός του κ. Τσιριμῶκος». Τό γεγονός χαρακτηρίζεται, βεβαίως, ὡς ἔνδειξις τοῦ πολέμου μεταξύ παπανδρεϊκῶν καί τῶν «ἀνταρτῶν» τοῦ κ. Τσιριμώκου. Προφανῶς, ὅμως, ὁ κ. Νόβας ἀπεδείχθη εἰδικός ἐπί τῶν… ἐκκαθαριστικῶν ἐπιχειρήσεων, εἰς τόν ἀνταρτοπόλεμον αὐτόν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΤΑ ΒΛΕΠΕΙ ΟΛΑ ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ
ΑΓΚΥΡΑ.

Ἡ ἐφημερίς «Τζούμχουριέτ» διερωτᾶται σήμερον τήν πρωίαν ἄν ὑφίσταται ἡ ὄχι ἡ Βορειοατλαντική Συμμαχία. «Ἄν ὑπάρχῃ τό ΝΑΤΟ –λέγει– θά πρέπει νά ὑψώσῃ τήν φωνήν του, προτοῦ τό θέμα τῆς Κύπρου ἐπιδεινωθῇ. Ἄν δέν ὑφίσταται, τότε ἡ Τουρκία θά πρέπει νά σκεφθῇ σοβαρῶς ἐνώπιον τῆς καταστάσεως αὐτῆς». Ἐξ ἄλλου, ἡ ἐφημερίς «Οὔλους», δημοσιεύει ἄρθρον τοῦ καθηγητοῦ κ. Σ. Ἐσμέρ, εἰς τό ὁποῖον τονίζεται ὅτι ἡ φιλία τῆς Βρεταννίας εἶναι πλέον ἐπικίνδυνος τῆς ἐχθρότητος τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, καθ’ ὅσον οἱ Ἄγγλοι ἐγκαταλείπουν τούς φίλους των, ὅταν οἱ τελευταῖοι εὑρίσκονται εἰς δύσκολον θέσιν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ