Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
Ο ΒΑΡΩΝΟΣ
ΤΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ

«Εἷς Ἕλλην, ὀνόματι Γ. Σ., ναυτικός, χρησιμοποιῶν ὡς σημαντικόν βοήθημα μίαν ναυτικήν στολήν, παρουσιασθείς εἰς τό Ἐμιρᾶτον τῆς Νοτ. Ἀραβίας, ὡς ἀπεσταλμένος τοῦ Ἐμίρη, ἐπέβη μικροῦ περιπολικοῦ σκάφους Ἀμερικανικῆς κατασκευῆς καί ἐπιβληθείς ὡς κυβερνήτης εἰς τό ἐξ ἑπτά ἀνδρῶν πλήρωμα κατέλαβεν ἐπί μίαν ἑβδομάδα μικρόν πορθμόν καί εἰσέπραττε φόρον ἀπό τά διερχόμενα πλοῖα. Ἀφοῦ δέ οὕτως ἐσχημάτιζε σοβαρόν ποσόν, ἀπεβιβάσθη καί ἐξηφανίσθη». Ἐπανέφερε, δηλαδή, ὁ λαμπρός αὐτός Ἕλλην μεσαιωνικάς συνηθείας τῶν διαφόρων χωροδεσποτῶν, οἱ ὁποῖοι κατέχοντες οἱασδήποτε διαβάσεις, ὑπέβαλλον τούς ἐκεῖθεν διερχομένους εἰς ἀγρίαν φορολογίαν.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

Ὁ ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Γ. Ράλλης ἐρωτηθείς διά τήν ἀπόφασιν τοῦ δημ. συμβουλίου Ἀθηνῶν περί μετονομασίας τῆς πλατείας Κλαυθμῶνος εἰς πλατεῖαν Δημοκρατίας, εἰς ἀνάμνησιν τῆς λαϊκῆς συγκεντρώσεως τῆς Ἑνώσεως Κέντρου τῆς 22ας Νοεμβρίου 1962, ἐδήλωσεν ὅτι θά ζητήσῃ ἀπό τήν Νομαρχίαν τόν σχετικόν φάκελλον διά νά τόν μελετήσῃ. Ὡς ἐγνώσθη, ἡ Νομαρχία Ἀττικῆς δέν πρόκειται νά ἐγκρίνῃ τήν ἀποφασισθεῖσαν μετονομασίαν τῆς πλατείας.

Απόψεις

Ἡ Τουρκία «χαρτογραφεῖ» εὐαίσθητα σημεῖα τῆς Ἑλλάδας

Εφημερίς Εστία
Τοῦρκος ἀπόστρατος ὑποστράτηγος καταγράφει νησιά, λιμάνια, ἐνεργειακά δίκτυα καί ὑποθαλάσσια καλώδια ὡς «στρατηγικές εὐαισθησίες» τῆς Ἑλλάδας καί εἰσάγει στήν ἐξίσωση τήν ἔννοια τῆς «ἀσύμμετρης ἀπάντησης»

Σάββατον 20 Αὐγούστου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων

ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ ΥΔΡΑ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ

Εφημερίς Εστία
Για τον κινηματογράφο τα ελληνικά νησιά αποτελούν, εδώ και δεκαετίες, σκηνικά γεμάτα φως και ιστορία

Παυλόπουλος: Ἡ Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη τῶν κρατῶν-μελῶν εἶναι καί ΑΟΖ τῆς ΕΕ

Εφημερίς Εστία
«Είναι θεσμικῶς αὐτονόητο ὅτι ἡ Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη (ΑΟΖ) τῶν κρατῶν-μελῶν εἶναι καί ΑΟΖ τῆς ἴδιας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης»

Βεστφαλιανή τάξις ἐναντίον ἠθικιστικῆς ἡγεμονίας: Ἡ σύγκρουσις Ρωσσίας-Δύσεως γιά τούς κανόνες τοῦ διεθνοῦς συστήματος

Εφημερίς Εστία
Πῶς ἡ στροφή τῆς Δύσεως ἀπό τήν ἠθική στόν «ἠθικισμό» καί τήν νομική ἀσυμμετρία ἀποδομεῖ τήν διπλωματία, ὑπονομεύει τήν στρατηγική σκέψη καί συγκρούεται μέ τήν προσήλωση τῆς Μόσχας στήν κρατική κυριαρχία.