Πέμπτη, 26 Ἰανουαρίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΞΥΠΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

«Συνελήφθησαν οἱ Χ.Μ., ἐτῶν 28 καί Κ.Τ., ἐτῶν 27, διότι ἐξετύπωσαν εἰς τό τυπογραφεῖον των εἰσιτήρια διά τόν ἀγῶνα “Παναθηναϊκοῦ-Θερμαϊκοῦ” περισσότερα ἀπό τόν παραγγελθέντα εἰς αὐτούς ἀριθμόν· καί τά ἐπί πλέον διέθεσαν δι’ ἴδιον λογαριασμόν». Ὁ συλλογισμός των ἦτο πολύ ἁπλοῦς: Ἀφοῦ δικά μας εἶναι τά στοιχεῖα καί τό πιεστήριον, νά μή τυπώσωμε καί λίγα παραπάνω νά πουλᾶμε κι’ ἐμεῖς;… Καλά πού δέν τούς ἔχουν ἀναθέσει τήν ἐκτύπωσιν τῶν κρατικῶν χαρτονομισμάτων. Θ’ ἀντικαθιστοῦσαν μιά χαρά τήν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΩΝ

Σήμερον τήν μεσημβρίαν εἰς τά γραφεῖα τοῦ κινηματογραφικοῦ ὀργανισμοῦ «Δαμασκηνός – Μιχαηλίδης Α.Ε.» ἐδόθη «πρένς – κόνφερανς» τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τῆς Πανελληνίου Ὀργανώσεως Κινηματογραφικῶν Ἐπιχειρήσεων ἐπί κινηματογραφικῶν θεμάτων, μεταξύ τῶν ὁποίων εἶναι τά αἰτήματα περί μειώσεως τῆς φορολογίας τοῦ κινηματογράφου καί τῆς καταργήσεως τῆς βασιλικῆς προνοίας.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.