Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ…

«Κατεδικάσθη εἰς καταναγκαστικά ἔργα 12 ἐτῶν ὁ τέως συνταγματάρχης τῶν Ἔς-Ἔς Ἔρικ Ἔρλιγκερ, διότι ἀνεμίχθη εἰς τόν φόνον 1.045 ἀτόμων εἰς τήν περιοχήν τοῦ Κιέβου, κατά τήν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Ὁ τέως λοχαγός τῶν Ἔς-Ἔς δρ. Χάνς Σουμάχερ κατεδικάσθη εἰς 4ετῆ καταναγκαστικά ἔργα ὡς ἀναμιχθείς εἰς τόν φόνον 240 ἀτόμων». Δηλαδή, ὅποιος ἐφόνευσε 240 ἄτομα, καταδικάζεται εἰς 4ετῆ φυλάκισιν, ὅποιος ἐφόνευσε 1.045, εἰς φυλάκισιν 12 ἐτῶν! Καί, διά νά καταδικασθῇ κανείς, ἀπό τούς σπουδαίους δικαστάς τοῦ κ. Ἀντενάουερ, εἰς τήν ἀνωτάτην προβλεπομένην ποινήν –τά ἰσόβια– θά πρέπει νά ἔχῃ στείλει εἰς τόν ἄλλον κόσμον κἀνένα ἑκατομμύριον ψυχῶν, ὁπότε καί πάλιν, δέν ἀποκλείεται νά τοῦ χαρισθῇ ἡ ποινή!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΑΠΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ ΤΥΧΗΡΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ

Κατ’ ἀνακοίνωσιν ἐκ τοῦ ὑφυπουργείου Ἐσωτερικῶν, τά δημοσιευθέντα περί ἀδείας λειτουργίας «μπακαρᾶ» καί «σαιμέν ντέ φαίρ», εἰς τό ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, εἶναι ἀνακριβῆ. Ἀντιθέτως, προστίθεται, ὑπό τοῦ ὑφυπουργείου ἐξεδόθη διαταγή, πρός τάς ὑπηρεσίας Ἀστυνομίας καί Χωροφυλακῆς, διά τήν αὐστηράν ἐφαρμογήν καί κατά τάς ἡμέρας τῶν ἑορτῶν, τοῦ νόμου «περί ἀπαγορεύσεως τῶν τυχηρῶν παιγνίων».

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ