Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟΠΟΙ ΜΟΝΩΣΕΩΣ!

Τηλεγραφοῦν ἐκ Ν. Ὑόρκης: «Τό Κογκρέσσον ἐνέκρινε νόμον συμφώνως πρός τόν ὁποῖον 50 περίπου ἑκατομμύρια στρέμματα προστίθενται εἰς τούς ὑπάρχοντας ἐθνικούς δρυμούς τῆς χώρας. Αἱ τεράστιαι αὗται ἐκτάσεις, θά ἀποτελέσουν τό καταφύγιον τοῦ σύγχρονου Ἀμερικανοῦ πρός ἀνακούφισιν ἀπό τούς θορύβους τῆς “πολιτισμένης ζωῆς”». Πράγματι, ὁ «πολιτισμός» κατέστησε τόσον βασανιστικήν τήν ζωήν τοῦ ἀνθρώπου, ὥστε δέν εἶναι καθόλου περίεργον, ὅτι παρέστη ἀνάγκη δημιουργίας δρυμῶν, εἰς τούς ὁποίους νά καταφεύγουν οἱ αἰσθανόμενοι τήν ἀνάγκην κάποιας γαλήνης. Πολύ φοβούμεθα, ὅμως, ὅτι, μετ’ οὐ πολύ, θά πλημμυρήσουν καί οἱ τόποι αὐτοί τῆς μονώσεως καί ἡσυχίας, ἀπό ἀλαλάζοντα πλήθη ἐνισχυμένα καί μέ τρανζίστορς… Καί, τότε, θά ἐπανέλθουν πάλι ὅλοι εἰς τάς πόλεις!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΚΑΤΑΠΛΕΕΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΤΟ ΝΕΟΝ
ΑΡΜΑΤΑΓΩΓΟΝ ΣΥΡΟΣ

Αὔριον Παρασκευήν 18 Σεπτεμβρίου καταπλέει εἰς Ἑλλάδα τό ἄρτι παραληφθέν ἐξ ΗΠΑ, βάσει τοῦ προγράμματος Στρατιωτικῆς βοηθείας, νέον Α/Γ «Σῦρος». Τό ἁρματαγωγόν «Σῦρος» ἐντασσόμενον εἰς τήν δύναμιν τοῦ Β. Ν. θά χρησιμοποιῆται εἰς ἀμφιβίους ἐπιχειρήσεις διά μεταφοράν στρατευμάτων καί ὑλικοῦ καί γενικῶς θά αὐξήσῃ τό ἀμφίβιον δυναμικόν τοῦ Β. Ν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ