Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

«ΚΑΤΑ ΜΑΝΝΑ, ΚΑΤΑ ΚΥΡΗ…»

Εἰς τόν λόγον του πρός τό Ἀνώτατον Σοβιέτ, ὁ Ρῶσσος Πρωθυπουργός κ. Κροῦστσεφ ἐδήλωσε τά ἑξῆς περί τῶν Ἀλβανῶν ἡγετῶν: «… Ὁμοιάζουν σάν ἕνα παλῃόπαιδο τό ὁποῖον, ἐνῷ δέν γνωρίζει ἀκόμη νά ὁμιλῇ καλῶς, ἐν τούτοις, ἔχει μάθει ἀπό μερικούς τίς πιό ἄσχημες βρισιές, καί πάει νά τίς φωνάξῃ εἰς τήν μητέρα του, παίρνοντας γι’ αὐτό μερικές δεκάρες». Καλή ἡ παρομοίωσις, ἀλλά πταίει καί ἡ… μητέρα τοῦ παλῃόπαιδου, μέ τήν ἀνατροφήν πού τοῦ ἔχει δώσει! Ἐάν τοῦ ἐτραβοῦσε συχνότερα τό αὐτί, ἐν ὅσῳ ἦτο καιρός, δέν θά εἶχεν ἴσως ἀλητεύσει…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΖΑΚΧΑΡΟΤΕΥΤΛΩΝ

Συμφώνως πρός ἀνακοίνωσιν τοῦ Ὑπ. Γεωργίας, ἐκαλλιεργήθησαν ἐφέτος διά ζαχαρότευτλων 53.000 στρέμματα καί παρήχθησαν 220.000 τόννοι τεύτλων. Ἐξ αὐτῶν 38.000 στρέμματα ἐκαλλιεργήθησαν εἰς Θεσσαλίαν διά τό ἐργοστάσιον Λαρίσης καί 25.000 εἰς Μακεδονίαν διά τό ἐργοστάσιον Πλατέος. Τό ἐργοστάσιον Λαρίσης, ἐργασθέν ἐπί τρίμηνον, ἐπεξειργάσθη 177.000 τόννους τεύτλων καί παρήγαγε 19.700 τόννους ζακχάρεως, τό ἐργοστάσιον Πλατέος 43.000, παρήγαγε δηλαδή δέ 4.300 τόννους ζακχάρεως. Ἡ πτῶσις τῆς ἀποδόσεως τοῦ ἐργοστασίου ὀφείλεται, κατά σχετική ἀνακοίνωσιν, εἰς τήν μή ἔγκαιρον συγκομιδήν τῶν τεύτλων.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ