Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΥΡΕΘΗ ΕΙΣ ΜΟΓΓΟΛΙΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΑΓΚΥΛΟΣΑΥΡΟΣ

Κατά τόν ραδιοσταθμόν τοῦ Πεκίνου, εἰς τό ἐσωτερικόν τῆς Μογγολίας ἀνευρέθη ἀπολιθωμένος δεινόσαυρος μεγάλων διαστάσεων, ὁ ὁποῖος ἴσως εἶναι ὁ μεγαλείτερος καί ὁ καλλίτερον διατηρημένος τῶν μέχρι σήμερον ἀπολιθωμάτων «ἀγκυλοσαύρων». Τά «ἀγκυλοσαύρια» εἶναι εἶδος δεινοσαύρου, τό ὁποῖον ὀνομάζεται «ἕρπον ἅρμα μάχης», λόγω τῶν ὀστεΐνων πλακῶν, τάς ὁποίας ἔφερεν.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

«Η ΑΘΗΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ»

Συμπληρώνων τά δύο προηγούμενα νοσταλγικά τῶν παλαιῶν Ἀθηνῶν βιβλία του, ὁ φίλος καί Ἀθηνολάτρης κ. Δημ. Σκουζές ἐκυκλοφόρησε καί τρίτον ὑπό τόν τίτλον «Ἡ Ἀθήνα πού φεύγει». Τό καλαίσθητον βιβλίον, συνοδευόμενον ἀπό πολλάς φωτογραφίας τῶν προπολεμικῶν Ἀθηνῶν –καθώς καί τῶν Ἀθηναίων καί Ἀτθίδων τῆς πρό τοῦ 1920 ἐποχῆς– διαβάζεται μέ πολλήν εὐχαρίστησιν ἀπό ὅσους ἐπρόφθασαν τόν «παληόν καλόν καιρόν», ὅταν δέν εἶχε προλάβει ἀκόμη νά καταστρέψῃ τήν πρωτεύουσαν ἡ ἐπιδρομή τῶν ἐπήλυδων, πού δέν σέβονται τίποτε.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ