Παρασκευή, 28 Ἰουλίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΑ ΖΕΣΤΑ ΚΑΦΕ

Ἐκ Παρισίων ἀναγγέλλει ἕνα τηλεγραφικόν πρακτορεῖον:

«Κομψά φορέματα, πού κολακεύουν τό σῶμα, ἐπεδείχθησαν στήν νέαν συλλογήν τοῦ Οἴκου Ζάκ Χέμ. Πιό εὐχάριστα ἀπό ὅλα ἦσαν τά “ζεστά” καφέ, τά μισο-γκρίζα, τά μισόλευκα, τά “μουσταρδί”. Ἀλλά τί χρῶμα εἶναι πάλιν αὐτό τό “ζεστό” καφέ;… Ὅπως πηγαίνομεν, δέν θά ἀργήσουν νά ἐμφανισθοῦν καί φορέματα “πολλά βαρύς καί ὄχι”»! Τό τελευταῖον μάλιστα, θά συμβολίζῃ τόν σύζυγον, πού θά ἀρνῆται, κατηφής καί δύσθυμος, νά πληρώσῃ τόν λογαριασμόν…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΤΟΜΑΤΟΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΩ

Ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπ. Γεωργίας συνεκροτήθη σύσκεψις, εἰς τήν ὁποίαν μετέσχον ὁ γεν. διευθυντής τοῦ ὑπ. Γεωργίας καί ὁ διευθυντής μεγάλων καλλιεργειῶν. Κατά τήν σύσκεψιν ἐξητάσθη τό θέμα τῆς ἐξαγορᾶς καί βιομηχανοποιήσεως ὁλοκλήρου τῆς τοματοπαραγωγής τῆς νήσου Κῶ.

ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΕΚΣΚΑΦΑΣ ΜΕ ΔΥΝΑΜΙΤΙΔΑ

Ὑπό ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὑπεβλήθη μήνυσις ἐναντίον τοῦ Δ. Κ., ἐργολάβου οἰκοδομῶν, Δ. Σ. πολιτικοῦ μηχανικοῦ καί Ν. Κ. ἐργάτου διότι εἰς ἀνεγειρομένην οἰκοδομήν, παρά τό τέρμα τῆς Βασιλίσσης Σοφίας, προέβησαν εἰς ἐκσκαφικάς ἐργασίας διά δυναμίτιδος, ἄνευ ἀδείας.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ