Παρασκευή, 16 Μαρτίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΛΕΥΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

Ἀποτελοῦν ἐξόχως ἀνησυχητικόν φαινόμενον αἱ καθημεριναί συλλήψεις ἐμπόρων ναρκωτικῶν. Ἡ Ἑλλάς ἀπαλλαγεῖσα, προπολεμικῶς, τῆς φοβερᾶς μάστιγος τῆς τοξικομανίας, μετεβλήθη καί πάλιν εἰς διεθνές κέντρον ἐμπορίας τῶν ναρκωτικῶν· τό χειρότερον δέ εἶναι, ὅτι καί ἐδῶ ἡ κατανάλωσίς των ἐπεξετάθη εἰς εὐρύτατα στρώματα. Ἀσφαλῶς, ὁ πρωταίτιος τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι τό ἴδιον τό Κράτος, τό ὁποῖον ὤφειλε νά ἐπιβάλῃ, ἀντί δικαστικῶν θωπειῶν, δρακοντείους ποινάς –μέχρι καί τῆς θανατικῆς ἀκόμη– εἰς τούς ἐμπόρους τοῦ τρομεροῦ κακοῦ πού ἐξουθενώνει τόν ἄνθρωπον, ἐκμηδενίζει τήν ψυχήν καί διαλύει τάς οἰκογενείας.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Οἱ βουλευταί τῆς Ἑνώσεως Κέντρου, ὡς καί διάφοροι ἀντιπροσωπεῖαι ὀργανώσεων, ἀναχωροῦν μέ τό ἀτμόπλοιον «Αἰγαῖον», εἰς Κρήτην διά νά παραστοῦν εἰς τό τελούμενον, αὔριον, εἰς τό Ἀκρωτήρι, μνημόσυνον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Τήν ἑπομένην οἱ βουλευταί θά παρευρεθοῦν εἰς τήν συγκέντρωσιν διαμαρτυρίας, εἰς τήν ὁποίαν θά ὁμιλήσῃ ὁ κ. Παπανδρέου, μεταβαίνων, ἀεροπορικῶς εἰς τό Ἡράκλειον, τήν πρωίαν τῆς Κυριακῆς.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ