Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ!

Ἐκ Σαϊγκόν τηλεγραφοῦν: «Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Νοτίου Βιετνάμ ἀνεκοίνωσεν ὅτι εἰς τό ἑξῆς θά ἐπιτρέπεται δίωρος διακοπή τήν μεσημβρίαν. Τό ἀνατραπέν καθεστώς τοῦ Ντιέμ εἶχε ἐκδώσει διαταγάς περιοριζούσας τόν χρόνον τῆς μεσημβρινῆς διακοπῆς διά τούς ὑπαλλήλους καί στρατιωτικούς εἰς μίαν ὥραν. Ἡ διαταγή ἐδημιούργησε βαθεῖαν δυσαρέσκειαν, καί μερικοί παρατηρηταί φρονοῦν ὅτι αὐτή ἦτο ἕνας ἐκ τῶν λόγων πού ἐβοήθησαν εἰς τήν ἀνατροπήν τοῦ Ντίεμ». Εἶναι, ἴσως, ἡ πρώτη φορά, κατά τήν ὁποίαν οἱ ὀπαδοί τοῦ ὕπνου ἔκαμαν ἐπανάστασιν. Διότι, συνήθως, οἱ ἐπαναστάται εἶναι ἐκεῖνοι πού καταλαμβάνουν τούς ἀντιπάλους των καθ’ ὕπνους!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΕΦΟΝΕΥΘΗ Ο ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΚΟΓΚΟ
ΛΕΟΠΟΛΔΒΙΛ.– Ἀνεκοινώθη ὅτι ὁ ἀρχηγός τοῦ Κογκολέζικου ἐπιτελείου στρατοῦ, συνταγματάρχης Εὐγένιος Ἀμπεγιά, ἐφονεύθη εἰς ἐνέδραν στηθείσαν ὑπό τῶν τρομοκρατῶν, πλησίον τῆς πόλεως Κούγκου. Ὁ συνταγματάρχης Ἀμπεγιά ἐφονεύθη πληγείς ὑπό δηλητηριασμένου βέλους, ἐνῷ ἡγεῖτο περιπόλου κομμάντος.

ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΝ
Λόγῳ τοῦ θανάτου τοῦ Προέδρου Σ. Βενιζέλου, τά προγράμματα τῶν Ραδιοφωνικῶν Σταθμῶν Ἀθηνῶν καί Ἐνόπλων, μετεβλήθησαν καί ὑπό τῶν ὡς ἄνω σταθμῶν μεταδίδεται σοβαρά μόνον μουσική.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ