Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 1957

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΙ ΑΚΡΙΔΕΣ

«Κατά πληροφορίας ἐκ Σιρνάκ τῆς τουρκοσυριακῆς μεθορίου, ἡ ἀφιχθεῖσα ἐκεῖ ἐκ τῆς περιφερείας Οὐλούντερε πρός ἐπίσκεψιν συγγενῶν τῆς Ἐμινέ Ἐσέν, ἐτῶν 16, παρουσίασε συμπτώματα ὀξυτάτης δηλητηριάσεως· διακομισθεῖσα δέ, εἰς τό νοσοκομεῖον ἀπεκάλυψεν ὅτι εἰς τό χωρίον τῆς Ντερίκ, λόγῳ ἐνσκήψαντος λιμοῦ, οἱ περισσότεροι τῶν κατοίκων ἀποζοῦν τρώγοντες ἐψημμένας ἀκρίδας». Ἀκρίδες ἔτρωγεν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος· ἀλλ’ ἔζη ὁ ἄνθρωπος εἰς τήν ἔρημον! Εἶναι, λοιπόν, περίεργον, πῶς οἱ σημερινοί Τοῦρκοι ἔφθασαν εἰς τό κατάντημα αὐτό, ἀφοῦ, ἀφ’ ἑνός μέν δέν κατοικοῦν εἰς ἔρημον, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἔχουν πάρει, εἰς δολλάρια τόν… περίδρομον!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΣΕΙΣΜΟΠΑΘΕΙΣ ΕΙΣ ΒΟΛΟΝ

Ἐντός τῆς ἑβδομάδος συγκαλεῖται ἐκεῖ εὐρυτάτη σύσκεψις πρός ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος τῶν στεγαστικῶν δανείων τῶν σεισμοπαθῶν. Εἰς τήν σύσκεψιν θά λάβουν μέρος ἐκπρόσωποι τῶν ὀργανώσεων καί σωματείων ὅλων τῶν Θεσσαλικῶν πόλεων καί θά καθορίσουν τήν μορφήν καί τά μέσα τοῦ ἀγῶνος, ὥστε νά πεισθῇ ἡ Κυβέρνησις καί ἀναθεωρήσῃ τήν ἀπόφασίν της περί εἰσπράξεως τῶν ἐν λόγῳ δανείων. Σχετικῶς τό Δημ. Συμβούλιον Βόλου ἀπέστειλεν πρός τήν Κυβέρνησιν ψήφισμα διαμαρτυρίας διά τήν ἀπόφασιν περί εἰσπράξεως τῶν δανείων.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ