Σάββατον, 14 Ἰουνίου 1958

ΤΗΝ ΩΡΑ πού γράφονται αὐτές οἱ γραμμές εἶναι ἄγνωστο τό ἀκριβές περιεχόμενο τῆς συμφωνίας Τσίπρα – Ζάεφ.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ καθυστέρησε ἐσκεμμένα ἐπί μιάμισυ μέρα τήν παράδοση τοῦ κειμένου τῆς συμφωνίας μέ τά Σκόπια στά κόμματα γιά νά κάνει ἐπικοινωνιακή διαχείριση τῆς κρίσης καί γιά νά χειραγωγήσει τήν κοινή γνώμη.

Η ΚΡΙΣΗ ἀποκαλύπτει τούς χαρακτῆρες. Καί μολονότι δέν θά ἔπρεπε νά ἐντυπωσιάζομαι –μετά τόσα χρόνια συμμετοχῆς σέ αὐτό πού καλεῖται δημόσιος βίος– τελικῶς μοῦ συμβαίνει.

Παρασκευή, 13 Ἰουνίου 1958

ΟΙ ΜΑΖΙΚΕΣ ἀπελάσεις μουσουλμάνων ἰμάμηδων ἀπό τήν Αὐστρία καί τό λουκέτο στά τζαμιά τῆς Βιέννης ἀποτελοῦν μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία γιά τήν χώρα μας προκειμένου νά δείξει στήν Εὐρώπη ποιός εἶναι ὁ κατάλληλος τρόπος ἐνσωμάτωσης τοῦ Ἰσλάμ σέ μιά κοινωνία χωρίς τό παραμικρό ρίσκο γιά τήν δημόσια τάξη καί ἀσφάλεια.

Πέμπτη, 12 Ἰουνίου 1958

ΓΝΩΡΙΖΩ φυσικά τί σημαίνει ἡ λέξη pride καί, μολονότι ἀγγλική, τολμῶ καί τήν βάζω στόν πρωτοσέλιδο τίτλο τῆς σημερινῆς «Ἑστίας» γιά νά συνεννοούμαστε μέ ὅρους ἐποχῆς γιά τί πρᾶγμα μιλᾶμε: Pride, ναί, ἀλλά «Ethnic pride».

Ἐπιθυμῶ ν’ ἀπονείμω τό δίπλωμα καί τό χρυσοῦν μετάλλιον σολίστας τοῦ γέλιου εἰς τήν ἄγνωστον, ἡ ὁποία ἐξετέλεσε προχθές ἐνώπιόν μου, μέ ὑπέροχον μπρίο καί μοναδικήν δεξιοτεχνίαν, μίαν σύνθεσιν ἠχηροῦ φωτός.

Τετάρτη, 11 Ἰουνίου 1958

ΟΥΤΕ πού μποροῦμε νά διανοηθοῦμε τί συμβαίνει κάτω ἀπό τήν μύτη μας στήν ἑλληνική περιφέρεια.

Δευτέρα, 9 Ἰουνίου 1958