Όταν το κράτος γίνεται κυνικό και απάνθρωπο

Ο φίλος, κάθιδρος και στενοχωρημένος

«Σε πείραξε η ζέστη, ε;» του ειπα. «Ποιά ζέστη; Το κράτος το παράλογο, το απάνθρωπο, με πείραξε!». Θέλησα να αστειευτώ. «Τί σου έκανε; να το πω στον κηδεμόνα του να το μαλώσει!»… «Δεν γράφεις αυτά που μου συμβαίνουν, μήπως τα διαβάσει ο κηδεμόνας και αποφασίσει να παρέμβει επί τέλους;» λέει και άρχισε να αφηγείται. «Υπάρχει ένας Νόμος, που σκαρφίστηκε ο αείμνηστος Αθανάσιος Κανελλόπουλος, υπουργός Οικονομικών του Κωνσταντίνου Καραμανλή μετά την «διεύρυνση» της ΝΔ το 1977.

Ήταν μια εποχή, κατά την οποία το κράτος, απέραντο «χαρτοβασίλειο», δεν είχε τα εργαλεία για να ελέγξει εξονυχιστικώς τους φορολογουμένους. Όσο και αν πάσχιζε η Εφορία (με τα γνωστά της προβλήματα) δεν μπορούσε να εντοπίσει κατά τρόπο απόλυτο τα εισοδήματα των πολιτών. Κι έτσι, εφηύρε (αντέγραψε μάλλον, από άλλες χώρες) τον Νόμο «περί τεκμηρίων», που παραμένει ενεργός!

Σήμερα, που με τα εργαλεία τα οποία διαθέτει το κράτος και η ΑΑΔΕ, μπορούν όχι μόνο να εντοπίσουν όλη σου την περιουσία, να γνωρίζουν ακριβώς το εισόδημά σου, αλλά και πόσα χρήματα έχεις αυτή την στιγμή στην τσέπη σου!  Παραμένει ενεργός ένας αναχρονιστικός, απάνθρωπος, άδικος και προσβλητικός , με κοινωνικές επιπτώσεις για τον πολίτη Νόμος, αφού το κράτος τον θεωρεί ούτως ή άλλως απατεώνα! Και παράλληλα ωθεί πολλούς σε «αλχημείες» προκειμένου να αποφύγουν τον θανάσιμο, παράλογο εναγκαλισμό του κράτους. Υπάρχουν σήμερα συνταξιούχοι, οι οποίοι είχαν έναν αξιοπρεπή μισθό και περίμεναν μια εξ ίσου αξιοπρεπή σύνταξη. Ωστόσο, με τα λάθη που έγιναν από τις πολιτικές ηγεσίες (εκείνες αποφασίζουν) μειώθηκαν τραγικά και οι μισθοί και οι συντάξεις.  Και σήμερα, ο άνθρωπος που παίρνει μια μικρή σύνταξη, αλλά η σύζυγός του έχει κληρονομήσει ένα σπίτι που έχει αξία πολύ μεγαλύτερη από τα εισοδήματά του, όπως κατέληξαν, πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφας!

Τί θα πει «τεκμαρτό εισόδημα» όταν τα εισοδήματα έχουν περικοπεί στο ελάχιστο; Ας γίνεται έλεγχος εξονυχιστικός και εάν προκύπτει πρόβλημα, ας πίπτει πέλεκυς! Αλλά δεν είναι ντροπή να ζητάς «τεκμαρτό εισόδημα» από έναν απόμαχο της εργασίας του οποίου περιέκοψες με τον μπαλτά τον μισθό και την σύνταξη;

Και με ποιά λογική λες ότι είσαι δίκαιο και σύγχρονο κράτος όταν προσθέτεις στον φόρο εισοδήματος δυο ακόμη φόρους, τον ΕΝΦΙΑ και το «τεκμαρτό»; Είναι παράλογο και απάνθρωπο! Σε άλλες χώρες ισχύουν Νόμοι που προβλέπουν ότι οι φόροι ,προστιθέμενοι, δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 50% του εισοδήματος. Εδώ σου ζητούν να πληρώσεις φόρο τρεις φορές περισσότερα από όσα κερδίζεις. Από πού θα τα δώσεις;

Σου λέει το κράτος: Απέκτησες περιουσία, όταν είχε καλές αμοιβές; Θα σε εξαναγκάσω να την εκποιήσεις, αφού με τους φόρους στην ουσία την δημεύω! Ας το προσέξει η κυβέρνηση. Βεβαίως, κατάργηση των τεκμηρίων είχε προαναγγελθεί από την κυβέρνηση Σαμαρά αλλά …δεν πρόκαμε! Άσε που με την κατάργηση αυτών των φόρων θα γίνουν τα ακίνητα πιο ελκυστικά και θα έχουν και οι Τράπεζες αξιόλογα ενέχυρα προκειμένου να δανειοδοτήσουν την ανάπτυξη!

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.